ஏன் கலையைப் படைக்க வேண்டும்?

 ஒரு படைப்பை அறிந்து கொள்ளுதல் 11

ஏன் கலையைப் படைக்க வேண்டும்?

உதயசங்கர்

மனிதர்கள் ஏன் கலையைப் படைக்க வேண்டும்? கலையைப் படைப்பதற்கான அடிப்படை உந்துதல் ஏன் ஒருவருக்கு வருகிறது? கலை மனிதனின் உயிரியல்பு. பகுத்தறிவின் செயல்பாடுகளில் ஒன்று. அதனாலேயே கலை மனிதனுக்கு முக்கியமானதாகிறது. கலைஞன் தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தின், உயிரினங்களின், பொருட்களின், தொடர்பாலும் புற நடவடிக்கைகளாலும் தன்னுடைய அகநிலையில் பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாவான். இந்தப் பாதிப்பு தன்னுணர்வின்றியும் தன்னுணர்வுடனும் நடக்க வாய்ப்புகளுண்டு. பெரும்பாலும் மனிதர்கள் தனக்கும் புற உலகத்துக்குமிடையில் உறவு சுமூகமாக மேம்பட்டதாக இருக்கவேண்டுமென்று விரும்புவார்கள்.  அவர்களில் கலைஞன் தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகம் மகிழ்ச்சியானதாக இருக்கவேண்டும். மனித உறவுகள் மேன்மையானதாக இருக்க வேண்டும். மனிதர்களுக்கிடையில் வேறுபாடுகள் இருக்கக்கூடாது. ஏற்ற தாழ்வுகள் இருக்கக்கூடாது என்று ஆசைப்படுவான். எனவே தான் தனக்கும் உலகத்துக்குமிடையிலுள்ள உறவுகளில் உன்னத நிலையை அடைய கலையை ஒரு வழியாகப் பயன்படுத்துகிறான்.

கலையைப் படைக்கும்போது அவன் இந்த உலகத்தின் போதாமையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறான். சுரண்டலை அம்பலப்படுத்துகிறான். சமத்துவமின்மையைச் சாடுகிறான். அனைவருக்குமானது உலகமென்று கூவுகிறான். முன்மாதிரியான உலகை, மனிதர்களைப் படைக்கிறான். புற உலகில் சுதந்திரமில்லாதபோது கலையில் சுதந்திரமான உலகைப் படைக்கிறான். சாதாரணமான சம்பவங்களை அசாதாரணமான உண்மைகளைச் சொல்வதற்குப் பயன்படுத்துகிறான். சமூகத்தின் ஏற்ற தாழ்வுகளுக்கான காரண காரியங்களை ஆராய்கிறான். ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையிலும் மனிதர்கள் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள்? ஏன் அப்படி நடந்து கொள்கிறார்களென்பதை பகுத்துச் சொல்கிறான். ஒவ்வொரு சிறிய விஷயத்தையும் நுண்ணோக்கியால் பெருக்கிக் காட்டிச் சமூகத்தின் கவனத்தைக் கோருகிறான். மனிதமனதின் விசித்திரமான போக்குகளை அறியாமல் சக மனிதர்களுடனான உறவுகளைச் சீர் செய்ய முடியாது. எனவே தான் கலைஞன் மனித உளவியலில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவனாக இருக்கிறான்.

ஒவ்வொருவரும் கலையைப் படைத்தே ஆக வேண்டுமா?

 உலகம் முழுவதும் கலை என்றால் என்னவென்று தெரியாமலேயே கலையைப் படைக்கும் கோடிக்கணக்கான பேர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் வாழும் சூழலுக்கேற்ப தங்கள் கலையை அந்தச் சமூகத்துக்கு ஆதரவாகவோ, எதிராகவோ படைக்கிறார்கள். அதாவது சுரண்டலுக்கு, ஏற்றத் தாழ்வுகளுக்கு, ஆதரவாகவோ எதிராகவோ படைக்கிறார்கள். நாட்டார் இலக்கியத்தில் இத்தகைய முன்னும் பின்னுமான படைப்புகளைக் காணலாம். அந்த மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் கிடைத்த அனுபவங்களின் அடிப்படையில் அந்தப் படைப்புகளைப் படைக்கிறார்கள்.

எனவே கலையும் இலக்கியமும் மனிதனுடன் கூடவே பிறந்தவை எனலாம். எழுத்துரு உருவாவதற்கு முன்பும் கதைகளிருந்தன. இன்னும் சொல்லப்போனால் மனிதன் கதைகளால் உருவானவன். அவனுடைய ரத்தமும் சதையும் கதைகளால் நிரம்பியவை. ஏனெனில் பிறந்ததிலிருந்து அவனைச் சுற்றிலுமுள்ள உலகத்தை அவன் குறியீடாகவோ அல்லது படிமமாகவோ உள்வாங்குகிறான். உணர்வுத்தளத்தில் உள்வாங்கப்படுகிற இந்தப் படிமங்களே அவனுடைய உள்ளார்ந்த ஆளுமையில் மிகப்பெரிய தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.

சமூகம், அதன் இயக்கம், நெறிமுறைகள், உறவுகள், சனநாயகம், சட்டம், தனிநபர் உறவுகள் அனைத்துமே ஒரு புனைவானக் கருத்தியலின் செயல்வடிவம்தானென்று யுவால் நோவா ஹராரி சொல்கிறார்.

அந்த செயல்வடிவத்தில் மனிதனின் சுயநலமும் பேராசையும் சக மனிதர்களைக் கொடூரமாகச் சுரண்டும் நிலைக்குத் தள்ளுவதும் நடக்கிறது. ஏற்றதாழ்வுகள் மிக்க சமூகச்செயல்வடிவங்களை மக்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வைப்பதிலும் அதற்கு ஒத்துழைக்க வைப்பதிலும் கலை இலக்கியத்துக்கு மிகப் பெரும் பங்கிருக்கிறது.

கலை இலக்கியமே புனைவு தானென்றாலும் ஏற்கனவே யதார்த்தத்தலிருக்கும் ஒரு புனைவானச் சமூகச் செயல்பாட்டை நியாயப்படுத்தவும் செய்கிறது. அதை எதிர்க்கவும் செய்கிறது.  சமூகப்பிறவியான மனிதன் இத்தகைய இருவேறுபட்ட நிலைகளுக்கிடையில் பிறக்கிறான். எனவே தான் ஆளும்வர்க்கத்துக்கு ஆதரவான எழுத்தாளர்களும், கலைஞர்களும் உருவாகிறார்கள். எதிரான எழுத்தாளர்களும் கலைஞர்களும் உருவாகிறார்கள்.

இத்தகைய சூழலில் ஒருவன் ஏன் கலையைப் படைக்கவேண்டுமென்ற கேள்வியின் தீவிரம் கூடி விடுகிறது. சமூகத்தில் உழைக்கும் வர்க்கம் சுரண்டும் வர்க்கம் என்ற இரண்டு வர்க்கங்கள் இருக்கும்போது உழைக்கும் வர்க்கம் தாங்கள் சுரண்டப்படுகிறோமென்ற விழிப்புணர்வு பெறாத போது, சுரண்டும் வர்க்கம் மேலும் மேலும் சுரண்டலைத் தீவிரப்படுத்தும்போது, உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த மக்களை சாதி, மதம், இனம், மொழி என்ற பேதங்களால் பிரித்து மோதவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கும்போது, கலை இலக்கியத்தின் அவசியம் கூடி விடுகிறது. உழைக்கும் மக்களின் வரலாற்றை எழுதுவதற்குத் தேவைப்படுகிறது. உழைக்கும் மக்களின் தன்னிலையை உணர வைக்கத் தேவைப்படுகிறது.

தியோடர் அடோர்னோ சொல்வதைப் போல ஆளும் வர்க்கம் மக்களின் மனதை வசப்படுத்த, அடிமைப்படுத்த, பண்பாட்டை, கலை இலக்கியத்தை தொழிற்சாலையில் உற்பத்தி செய்கிறது. அதற்கான ஊழியர்களை எப்படி உருவாக்குகிறது? உழைப்புச் சுரண்டலுக்குப் பிறகும் உழைக்கும் மக்களின் ஓய்வு நேரத்திலும் எப்படி இந்தப் பண்பாட்டுத் தொழிற்சாலை அவர்களின் மனதையும் பணத்தையும் சுரண்டுகிறது என்பதைச் சொல்ல வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த ஒவ்வொருவருமே இந்தப் பண்பாட்டுத் தொழிற்சாலைக்கெதிராக தங்கள் படைப்புகளைப் படைக்க வேண்டுமென்று சொல்ல வேண்டியதிருக்கிறது. வரலாறு நெடுக மக்கள் எப்படி இத்தகைய சூழ்ச்சிகளை முறியடித்திருக்கிறார்கள் என்பதைச் சொல்லும் படைப்புகளை உருவாக்க வேண்டியதிருக்கிறது. புதிய சமத்துவச் சமூகத்தைப் பற்றிய கனவுகளைச் சொல்லும் படைப்புகளை உருவாக்க வேண்டியதிருக்கிறது. ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனக்கும் சமூகத்துக்குமான முரண்பாடுகளைக் களைய கலை இலக்கியத்தைப் படைக்க வேண்டியதிருக்கிறது.

ஆக ஒவ்வொரு மனிதனும் சக மனிதருடனும் சமூகத்துடனும் தன்னுடைய உறவுகளை மேன்மையடையச் செய்வதன் மூலம் மொத்த மனித குலத்தையே மேன்மையடையச் செய்ய ஒவ்வொருவரும் கலையைப் படைக்க வேண்டும்.

நன்றி – புக் டே

கலை எனும் உயிரி

 ஒரு படைப்பை அறிந்து கொள்ளுதல் 10

கலை எனும் உயிரி

உதயசங்கர்

கலை மனித மூளையின் ஒரு செயல்பாடு தானென்ற போதிலும் மற்ற செயல்பாடுகளை விட படைப்பாளியின் முழுமையான அர்ப்பணிப்பை கோருகிறச் செயல்பாடாக இருக்கிறது. இயந்திரங்களால் செய்யப்படும் கலைப்படைப்புகளைத் தவிர மனிதமுயற்சியில் உருவாகும் ஒவ்வொரு படைப்புக்கும் இது பொருந்தும். அது ஒரு நாற்காலி செய்வதாக இருக்கலாம். நகை செய்வதாக இருக்கலாம். ஒரு கதை எழுதுவதாக இருக்கலாம். ஒரு ஓவியம் வரைவதாக இருக்கலாம். ஒரு படைப்பாளி ஒரு படைப்பை யதார்த்தமாக உருவாக்குமுன்னர் அந்தப் படைப்பைத் தன் கற்பனையில் காண்கிறான். கற்பனையில் கண்ட படைப்பையே யதார்த்தத்தில் உருவாக்க முயற்சிக்கிறான். இது தான் மனிதனுக்கும் மற்ற உயிரினங்களுக்குமுள்ள வேறுபாடு. மற்ற உயிரினங்கள் தங்களுடைய மரபணுவில் பெற்ற உயிரியல் உள்ளுணர்வால் தன்னிச்சையாகச் செய்கின்றன. தேனீக்கள் கூடு கட்டுவதோ பறவைகள் விதவிதமாக க்கூடுகள் அமைப்பதோ விலங்குகளின் இருப்பிடங்களைத் தேர்வு செய்வதோ எல்லாமே உள்ளுணர்வில் பதிவு செய்யப் பட்டவை.

ஒருபோதும் அவை தாங்கள் உருவாக்கும் படைப்புகளைக் கற்பனை செய்து பார்ப்பதில்லை. கற்பனை என்பது மனிதமூளையின் சிறப்பம்சம். கற்பனைக்கு அடிப்படை யதார்த்த த்தையும் தன்னையும் பிரித்துப் பார்க்கும் உணர்வு. அப்படிப் பிரித்துப் பார்க்கும்போதே யதார்த்தம் பற்றிய அறிவு கிடைக்கிறது. யதார்த்தத்தைப் போலச் செய்ய முடிகிறது. யதார்த்தத்தை ஆராய்ந்து புதிதாய் படைக்க முடிகிறது. யதார்த்தத்தை வெவ்வேறு கோணங்களில் மாற்றி யோசிக்க முடிகிறது. அதனாலேயே மிக மலினமான, குறைபாடுடைய படைப்பாக இருந்தாலும் மனிதப் படைப்பு உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. காரணம் அதில் மனிதனின் தன்னுணர்வு மிக்கக் கற்பனை இருக்கிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவினால் மிகச் சிறந்த ஓவியத்தைத் தரமுடியலாம். ஆனால் ஒரு குழந்தையின் ஒரு கிறுக்கலுக்கு முன்னால் அதற்கு எந்த மதிப்பும் கிடையாது. ஒரு குழந்தை கிறுக்கும்போதே தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது. தன்னிடமிருந்து விலகி தன்னை வெளிப்படுத்தும் நிலை வேறெந்த உயிர்களுக்கும் கிடையாது. அதனால் உயிரற்ற செயற்கை நுண்ணறிவை விட உயிருள்ள கிறுக்கலில் மனிதமாண்பு இருக்கிறதெனச் சொல்லலாம். 

ஒரு படைப்பு படைக்கப்பட்ட பிறகு அது தனித்துவமான உயிருள்ள பிறவியாக மாறிவிடுகிறது. அது வளர்கிறது. தேய்கிறது. முதுமையடைகிறது. பிறகு அதன் வேலை முடிந்த பிறகு அல்லது சமூகத்துக்குத் தேவையில்லாத போது மெல்ல மறைந்து போகிறது. இது தான் இயற்கையான செயல்பாடு.

ஏனெனில் கலையும் சமூகத்தில் ஒரு யதார்த்தம். சமூகம் தன்னுடைய தேவைக்காகவே கலைஞனை உருவாக்குகிறது. கலைஞனும் சமூகத்தின் தேவையைப் புரிந்து அதற்கேற்பவே படைப்புகளைப் படைக்கிறான். யோசித்துப் பாருங்கள். முப்பது வருடங்களாக மீண்டும் புத்துயிர் பெற்ற வலதுசாரிக்கருத்தியலின் சமூகச்செல்வாக்கே அதற்குத் தேவையான கலைஞர்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இதிகாச புராணங்களின் நவீன எழுச்சி தொடங்கி ஜெயமோகன் வரை என்று கூடச் சொல்லலாம். வலதுசாரிக் கருத்தியல் நவீன கால வளர்ச்சிக்கேற்ப தன்னை தகவமைத்துக் கொள்ள முயற்சிகளை மேற்கொள்கிறது. தன்னுடைய ஒப்பனைகளை மாற்றி பலவிதமாக அவதாரங்களை எடுக்கிறது. பழைய மூட நம்பிக்கைகளுக்குப் புதிய அறிவியல் விளக்கங்கள் கொடுக்கிறது. எலைட் ஆன்மீக வேடம் தரிக்கிறது. மதம் கடந்த ஆன்மீகமென்று நாமகரணம் சூட்டிக் கொள்கிறது. இலக்கிய அனுபூதியென விபூதியடிக்கிறது. மூடநம்பிக்கைகளைப் புதுப்பிக்கக் குறளிவித்தை காட்டுகிறது.

ஆனால் அனைத்து முகமூடிகளுக்கும் பின்னால் சுரண்டலின் கொடூரப்பற்கள் மறைந்திருப்பதைக் கூருணர்வுள்ள வாசகரால் கண்டுணர முடியும்.

காலத்தின் தேவையை நிறைவேற்ற சமூகத்துக்கு கலைஞன் என்ற மந்திரவாதி தேவைப்படுகிறான். அவன் தான் அந்தச் சமூகத்தின் மனசாட்சியாகவும் வழிகாட்டியாகவும் திகழ்கிறான். அவன் எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் தன்னுடைய ஊனையும் உயிரையும் உருக்கி உருவாக்கும் படைப்பின் வலிமை அந்தச் சமூகத்தையே வசியப்படுத்தி விடும் ஆற்றல் படைத்தது.

“ ஒரு படைப்பின் மிகச் சிறந்த செயல் எதுவென்றால் அது உங்கள் மனதை  எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவது தான்.  “

என்று இந்த ஆண்டு நோபல் விருது பெற்ற எழுத்தாளர் ஆன்னி கார்சன் சொல்கிறார். அத்தகைய படைப்பு தனி உயிரியாக, ரத்தமும் சதையுமுள்ள வடிவப்பொலிவும் உயிர்த்துடிப்புமிக்கதாக தனித்துவமான குணாதிசயங்கள் கொண்டதாக, வாழத் தொடங்கும்.

கலைஞன் மட்டுமே சாதாரணத்திலிருக்கும் அசாதாரணத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறான். மற்றவர்களின் கண்களுக்குத் தெரியாத உண்மைகளைக் கண்டு அதை ஆதாரபூர்வமாக தன் படைப்பில் முன்வைக்கிறான். சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியில் தலையீடு செய்கிறான். அதன் முந்தைய மதிப்பீடுகளின் மீது கேள்விகளை எழுப்புகிறது. புதிய மதிப்பீடுகளை, லட்சிய முன்மாதிரிகளை உருவாக்குகிறான். சமூகத்தின் பழைய தோலை உரிக்கிறான். அதன் உடலில் இருக்கும் காயங்களுக்கு மருந்திடுகிறான். தேவைப்பட்டால் அறுவைச்சிகிச்சையும் செய்கிறான். இது சாதாரணமாகச் செய்து விட முடியாது. வழக்கமான அறநெறிக் கோட்பாடுகளையோ அரசியல் கோட்பாடுகளையோ படைப்புகளில் ஒப்பிப்பதால் நடக்காதென்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

சமூகத்தைக் கற்றுக் கொண்டேயிருக்கவேண்டும். சமூகத்திடமிருந்து கற்றுக் கொண்டதைச் சமூகத்துக்குத் திருப்பியளிக்கும்போது புதிதாக இருக்கவேண்டும். ஒரு துரும்பளவாவது சமூகத்துக்கும் இலக்கியத்துக்கும் வளம் சேர்ப்பதாக இருக்க வேண்டும். அதற்காக ஒவ்வொரு படைப்பாளியும் கலையில் உழைக்க வேண்டும். அப்போது அவனுடைய படைப்புகளுக்குத் தனித்துவமான உயிரியல்புகள் தோன்றும்.   அந்தப் படைப்புகள் தனி உயிரிகளாக வாழும். .

 நன்றி - புக் டே.

அந்தர்பல்டி ராஜாவும் சம்மர்சால்ட் மந்திரியும்

 

அந்தர்பல்டி ராஜாவும் சம்மர்சால்ட் மந்திரியும்

உதயசங்கர்

அறிவூர் நாட்டுக்கு அந்தர்பல்டி சர்க்கஸ் வந்தது. புதிதாக உருவான அந்தர்பல்டி சர்க்கஸ் கம்பெனி ஒவ்வொரு ஊராய் போவார்கள். கொட்டகை போடுவார்கள். சர்க்கஸ் நிகழ்ச்சியை மக்களிடம் விளம்பரம் செய்வார்கள். தெருக்களில் ஒரு கோமாளி அந்தர்பல்டி அடிப்பார். ஒரு கோமாளி குட்டிக்கரணம் அடிப்பார். ஒரு கோமாளி சம்மர்சால்ட் அடிப்பார். சிறிய கூண்டு ஒன்றில் பேசும் பஞ்சவண்ணக்கிளி ஒய்யாரமாக உட்கார்ந்திருக்கும். ஆடும் மயில், ஆடாத யானை, ஓடாத குதிரை எல்லாம் சில வண்டிகளில் வரும்.

“ அந்தர்பல்டி பாருங்கள்!

சம்மர்சால்ட்டும் பாருங்கள்!

கோமாளிகளைப் பாருங்கள்!

குடும்பத்துடன் பாருங்கள்! “  

என்று போஸ்டர் அடித்து விளம்பரம் செய்தார்கள். குழந்தைகளிடம் துண்டுப்பிரசுரம் கொடுத்தார்கள். அந்த நாட்டுக்கு அப்போது தான் முதல்முறையாக சர்க்கஸ் கம்பெனி வந்திருக்கிறது. எனவே மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக குடும்பத்துடன் சென்று சர்க்கஸ் பார்த்தார்கள். கோமாளிகளின் கூத்துகளைப் பார்த்து குழந்தைகள் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்கள். அதிலும் அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்தை அவர்களுக்கு ரொம்பப் பிடித்து விட்டது. வீட்டுக்கு வந்து அந்தர்பல்டி ஆறுமுகம் மாதிரியே அந்தர்பல்டி அடித்தார்கள். பெரியவர்களும் அதை ரசித்தார்கள். சிறிது நாட்களிலேயே அந்தர்பல்டி ஆறுமுகம் புகழ் பெற்றார்.

அறிவூரில் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மன்னருக்கான தேர்தல் வரும். மக்கள் ஓட்டுப்போட்டு மன்னரைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். இப்போதும் தேர்தல் வந்தது. அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்துடன் இருந்த சம்மர்சால்ட் சாத்தப்பன் ஒரு திட்டம் போட்டார். அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்திடம்,

“ ஆறுமுகண்ணே! நீங்க இந்தத் தேர்தல்ல நில்லுங்கண்ணே..நிச்சயம் செயிச்சிரலாம்..”

“ சாத்தப்பா.. எனக்கு அரசாங்கம்னா என்னன்னு தெரியாதே..”

“ அதெல்லாம் நாம் பாத்துக்கிறேண்ணே..”

அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்துக்கும் ஆசை முளைத்தது. உடனே அந்த நாட்டுத் தேர்தலில்  நின்றார். நான் வெற்றி பெற்றால் வானத்தில் உங்களுக்கு வீடு கட்டித் தருவேன். அங்கே இலவசமாக நிலம் கொடுப்பேன். அதில் நீங்கள் மேகங்களை விதைத்துப் பயிர் செய்து மழையை அறுவடை செய்யலாம். அந்த மழையை மற்ற நாடுகளுக்கு விற்பனை செய்து கோடீஸ்வரனாகலாம்...

குழந்தைகளுக்கு புதிய புதிய சர்க்கஸ் செய்து காட்டுவேன். அந்தர்பல்டி, ஆகாசபல்டி அடிப்பேன். வீட்டுக்கொரு சாக்லேட் மரம் கொடுப்பேன்.. காட்பரீஸ், எக்ளேர்ஸ், பாரிஸ், என்று விதவிதமான சாக்லேட்டுகளை அந்த மரத்திலிருந்து பறித்துச் சாப்பிடலாம்  என்று விளம்பரம் செய்தார்கள்.

குழந்தைகள் எல்லாரும் அவர்களுடைய அப்பா அம்மா தாத்தா பாட்டி மாமா மாமி சித்தப்பா சித்தி எல்லாரிடமும் அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்துக்குத் தான் ஓட்டு போடவேண்டும் என்று அழுது அடம் பிடித்தனர்.

அவர்களும் குழந்தைகளைச் சமாதானப்படுத்த அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்துக்கே ஓட்டுப் போட்டனர்.

அந்தர்பல்டி ஆறுமுகத்தின் அந்தர்பல்டி சர்க்கஸ் கம்பெனி ஆட்சியைப் பிடித்து விட்டது. குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சி. முடிசூட்டு விழாவில் அந்தர்பல்டி ஆறுமுகம் பல்டி அடித்துக் கொண்டே பதவி ஏற்றார். சம்மர்சால்ட் மந்திரியும் சம்மர்சால்ட் அடித்துக் கொண்டேயிருந்தார். அந்த நிகழ்ச்சியை அத்தனை தொலைக்காட்சிகளும் ஒளிபரப்பினார்கள். மக்கள் அனைவரும் கை தட்டி ரசித்தார்கள்.

அந்த ஆண்டு மழை பெய்யவில்லை. மக்கள், மன்னரிடம் சென்று ,

“ மன்னா.. மழையில்லை.. விவசாயம் இல்லை.. பக்கத்து நாட்டில் பேசித் தண்ணீர் பெற்றுத்தாருங்கள்..” என்று முறையிட்டார்கள். ஆறுமுகம் சாத்தப்பனைப் பார்த்தார். சாத்தப்பன் கண்ணைக் காட்டினார்.

“ இதோ எல்லாம் மாறப் போகிறது..”

என்று அங்கேயே அவர்கள் முன்னால் ஒரு அந்தர்பல்டி அடித்தார் ஆறுமுகம். மக்கள் கைதட்டினார்கள்.

” ஆகா ஆகா “ என்றார்கள்.

அடுத்ததாக இளைஞர்கள் வந்தார்கள்.

“ மன்னா.. நாங்கள் தான் உங்கள் அந்தர்பல்டி போஸ்டருக்கு பால் ஊற்றினோம்.. தேன் ஊற்றினோம்… எங்களுக்கு வேலையில்லை.. வேலைகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்..”

என்றார்கள். உடனே அந்தர்பல்டி ராஜா சம்மர்சால்ட் சாத்தப்பனைப் பார்த்தார்..

“ எல்லாம் மாறப்போகிறது “ என்று சொல்லியபடி சாத்தப்பன் சம்மர்சால்ட் அடித்தார் இளைஞர்கள் கை தட்டினார்கள்.

“ அடடா அடடா “ என்றார்கள்.

அடுத்துப் பெண்கள் வந்தார்கள்.

“ அரசே நாங்கள் உங்களுக்காக உயிரையே கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறோம்.. ஆனால் இப்போது நாட்டில் எங்களுக்குப் பாதுகாப்பில்லை.. எங்களுக்குப் பாதுகாப்பு வேண்டும்..”

என்றார்கள். உடனே அந்தர்பல்டி ஆறுமுகமும் சம்மர்சால்ட் சாத்தப்பனும் சேர்ந்து,

“ எல்லாம் மாறப்போகிறது..” என்று சொல்லியபடியே அந்தர்பல்டியும் சம்மர்சால்ட்டும் அடித்தார்கள்.

பெண்கள் சிரித்தார்கள். ஆனந்தத்தில் அழுதார்கள்.

“ போதும் போதும் அரசே.. நீங்கள் பாதுகாப்பாய் இருந்து கொள்ளுங்கள்.. “

என்று சொல்லிக் கைதட்டி விட்டுப் போனார்கள்.

பிறகு குழந்தைகள் வந்தார்கள்.

“ மன்னரே நாங்கள் தான் வீட்டில் உள்ள பெரியவர்களிடம் சொல்லி உங்களுக்கு வாக்களிக்கச் சொன்னோம்.. ஆனால் எங்களுக்கு எதுவும் செய்யவில்லை.. “ என்றார்கள்.

உடனே அந்தர்பல்டி சர்க்கஸ் கம்பெனி குழந்தைகள் முன்னால் அந்தர்பல்டி, சம்மர்சால்ட், குட்டிக்கரணம், பேசும்கிளி, பேசாத குதிரை, ஆடும் மயில், ஆடாத யானை எல்லாத்தையும் அழைத்து சர்க்கஸ் காட்டினார்கள். குழந்தைகள் சிரித்தார்கள். கைதட்டினார்கள். எதற்காக வந்தோம் என்பதையே மறந்து விட்டார்கள்.

 ஆனால் அந்த நாட்டில் எதுவும் மாறவில்லை. யார் போய் என்ன கேட்டாலும் அந்தர்பல்டியும் சம்மர்சால்ட்டும் தான் கிடைத்தன.

பெரியவர்கள் யோசித்தார்கள்.

இளைஞர்கள் யோசித்தார்கள்.

பெண்கள் யோசித்தார்கள்.

குழந்தைகள் யோசித்தார்கள்.

அந்தர்பல்டியும் சம்மர்சால்ட்டும் பார்ப்பதற்குத் தான் நன்றாக இருக்கிறது. நமக்கு உணவு வேண்டும், வேலை வேண்டும். கல்வி வேண்டும்.

அப்போது மதியரசன் என்ற சிறுவன் சொன்னான்.

“ இந்தச் சர்க்கஸ் கம்பெனியை விரட்டுவதற்கு என்னிடம் ஒரு யோசனை இருக்கிறது.. நாம் எல்லாருமே சம்மர்சால்ட்டும் அந்தர்பல்டியும் கற்றுக் கொண்டால் என்ன? “

எல்லாரும் அந்தர்பல்டி அடித்தார்கள்.

சம்மர்சால்ட் அடித்தார்கள்.

குட்டிக்கரணம் அடித்தார்கள்.

அதனால் அந்தர்பல்டி ராஜாவும் சம்மர்சால்ட் ராஜாவுக்கும் வேறுவழியில்லை. மக்களுடைய பிரச்னைகளைக் கவனிக்கத் தொடங்கினார்கள். ஆனால் இடையிடையே அந்தர்பல்டி அடிக்கத் தான் செய்தார் ராஜா. சம்மர்சால்ட் அடிக்கத்தான் செய்தார் மந்திரி.

ஆனால் மக்கள் இப்போது சிரிப்பதில்லை.

 கை தட்டுவதில்லை..

உங்கள் நாடு எப்படி இருக்கிறது குழந்தைகளே!

நன்றி - வண்ணக்கதிர்