தி.க.சி. எனும் இலக்கிய நாற்றங்காலின் கவிதைகளும் கடிதங்களும்

 

தி.க.சி. எனும் இலக்கிய நாற்றங்காலின் கவிதைகளும் கடிதங்களும்

உதயசங்கர்

முன்னுரை

தி.க.சி.என்ற மூன்றெழுத்தை உச்சரித்தாலே நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் வளர்ச்சிப்பாதையைச் செதுக்கிய முன்னோடிகளில் ஒருவர், புதிய எழுத்தாளர்களின் நாற்றங்காலாய் திகழ்ந்தவர், கடித இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவர், இதழியலாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர், மார்க்சியத் திறனாய்வாளர், இலக்கியவிமரிசகர் என்று பன்முகசெயல்பாடுகளைக் கொண்ட ஆளுமையாக நம் கண்முன்னே விரிகிறார் திருநெல்வேலி கணபதி சிவசங்கரன்.

தன்னுடைய பதினாறாவது வயதில் வண்டிக்காரன் என்று சிறுகதையை பிரசண்டவிகடனில் வெளியிட்ட சிறுகதை எழுத்தாளராகவும், கிராம ஊழியனில் கவிதைகளை எழுதி கவிஞராகவும் தன்னை வெளிப்படுத்திய தி.க.சி.யின் நூற்றாண்டு விழா மிக முக்கியமான நிகழ்வெனக் கருதப்படவேண்டியது.

பதினாறு வயதில் 1941-ல் நெல்லை வாலிபர் சங்கத்தின் செயலாளராகப் பணியாற்றத் தொடங்கிய காலம் தொட்டு 2014 ல் அவருடைய மறைவு வரை மார்க்சீயச்சித்தாந்தத்தில் பற்றுறுதி மிக்கவராகத் திகழ்ந்தவர் தி.க.சி. ஆனால் அதே நேரத்தில் மிகச்சிறந்த மனிதநேயராகவும் திகழ்ந்தவர். தமிழிலக்கியத்தின் அனைத்து இலக்கியப்பள்ளிகளைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், விமரிசகர்களுடன் கருத்து ரீதியான மோதல்களைத் தீவிரமாக மேற்கொண்டாலும் தனிமனித நட்பையும் அன்பையும் பேணிய அருங்குணம் கொண்டவர் தி.க.சி. அதற்கு சாட்சியாக ஐம்பது ஆண்டுகாலம் கருத்து மோதல்களை மட்டுமே கொண்டிருந்த இலக்கிய விமரிசகர் வெங்கட் சுவாமி நாதனை நெல்லைக்குத் தன்னுடன் தங்கியிருந்து செல்லும்படி  மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்தி வரவழைத்ததைப் பற்றி வெங்கட்சாமிநாதன் எழுதிய கட்டுரையே தி.க.சி.யின் உயர்தனிப்பண்பினைச் சொல்லும்.

19 ஆண்டுகளாய் பணிபுரிந்த வங்கியின் தொழிற்சங்கத்தலைவராக விளங்கிய தி.க.சி.யின் இன்னொரு முகம் பற்றி விரிவான தகவல்கள் இல்லை. தொடர்ந்து நிர்வாகம் அவரை பணியிட மாற்றங்களைச் செய்து அலைக்கழித்தாலும் அயராது எங்கு சென்றாலும் அங்கே வங்கிப்ப்பணியாளர் தொழிற்சங்கத்தைக் கட்டுவதில் முன்னணி வீர்ராக இருந்தார் தி.க.சி.

எனவே தி.க.சி.யின் வாழ்வையும், இலக்கியப்பணிகளையும் பற்றி ஆய்வுகளை நடத்துவதென்பது தமிழ்நாட்டின் கலை இலக்கியப்பண்பாட்டுச் செயல்பாடுகளையும், தொழிற்சங்கச்செயல்பாடுகளையும் வரலாற்று நோக்கில் பகுத்தாராய்வதற்கும் தற்காலச்சூழலுடன் பொருத்திப் பார்ப்பதற்கும் ஏதுவாக இருக்கும்.

விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில் தான் பொதுவுடமைச் சிந்தனை இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் வளரத்தொடங்கியது. புதிய சித்தாந்தம், புதிய சிந்தனைகள், புதிய பார்வைகள் இளைஞர்களை ஈர்த்தது. சோவியத்தின் வரலாற்றுப்புகழ் மிக்க புரட்சியின் விளைவாக இலக்கியத்திலும் புதிய கலைக்கோட்பாடுகள் உருவாயின. விமரிசன யதார்த்த வாதம், சோசலிச யதார்த்த வாதம் போன்ற கோட்பாடுகள் இங்கே பொதுவுடமைச் சித்தாந்தத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர்களிடம் மிகப்பெரும் தாக்கத்தை உருவாக்கின. மற்றொரு பக்கத்தில் முதலாளித்துவத்தின் விளைபொருளான நவீனத்துவம் சமூகத்தையும் தனி மனிதர்களையும் எதிரெதிராக நிறுத்தியது.  எனவே இயல்பாக இரண்டு இலக்கியப்போக்குகள் உருவாகிக் கொண்டிருந்தன. இவ்விரண்டு போக்குகளின் வழியேயும் மிகச் சிறந்த படைப்புகளைத் தமிழிலக்கியத்துக்குக் கொடையாக கொடுத்த மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர்கள் இருந்தார்கள்.

ஆரம்பத்தில் வானமாமலை, தொ.மு.சி, வல்லிக்கண்ணன் ஆகியோருடன் இணைந்து முற்போக்கு இலக்கியத்தை வளர்ப்பதிலும், நெல்லை வாலிபர் சங்கம், நெல்லை கலைஞர் சங்கம், நெல்லை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் போன்ற அமைப்புகளை உருவாக்குவதில் தீவிர ஈடுபாட்டுடன் இருந்தார் தி.க.சி. அந்தக் காலத்தில் புதுமைப்பித்தனின் படைப்புகளைக் குறித்து தனிமனிதவாதம், நம்பிக்கை வறட்சி போன்ற கருத்தியல் கொண்டவர் என்ற எதிர்மறையான விமரிசனத்தை வைத்திருந்தாலும் பின்னால் அதை மாற்றிக் கொண்டவர் தி.க.சி.

தாமரையின் ஆசிரியத்துவத்தில் வெளியான 100 தாமரை இதழ்களில் பல புதிய எழுத்தாளர்களை உருவாக்கினார். அவருடைய மிகப்பெரும் சாதனையாகச் சொல்லலாம். முற்போக்கு சமூகப்பார்வையுடன் எழுத வந்த இளம் எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிப்பதிலும் அரவணைப்பதிலும் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தனிக்கவனம் கொண்டிருந்தார் தி.க.சி. மாற்றுச்சிந்தனையுடன் வெளிவந்த படைப்புகளை விமரிசனம் செய்தாலும் அதிலிருக்கும் முற்போக்கான கூறுகளையும், கலாப்பூர்வமான பகுதிகளையும் பாராட்டவும் தயங்கியதில்லை. கிட்டத்தட்ட நான்கு தலைமுறை எழுத்தாளர்களுடனும் இலக்கிய அமைப்புகளுடனும் தொடர்பு வைத்திருந்தவர். காலத்துக்கேற்ப தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டேயிருந்த தகைசால் ஆளுமை தி.க.சி. என்றால் மிகையில்லை.

தி.க.சி.யின் கடிதங்கள்

வல்லிக்கண்ணனைத் தன்னுடைய இலக்கிய ஆசானாகக் கருதிய தி.க.சி.யின் கடிதங்கள் இன்னும் முழுமையாகத் தொகுக்கப்படவில்லையென்றே கருதுகிறேன். ஏனெனில் தி.க.சி.யின் கடிதம் கிடைக்கப்பெறாத எழுத்தாளர்களே தமிழ்நாட்டில் இருக்கமாட்டார்கள். அஞ்சலட்டை விமரிசகரென்று ஏகடியம் பேசினாலும் கடிதங்களை எழுதுவதிலிருந்து அவர் ஒரு போதும் பின்வாங்கியதில்லை. ஆரம்ப காலத்தில் அவருடைய ஆப்த நண்பர்களுக்கு எழுதுகிற கடிதங்கள் விரிவாவானதாக இருந்தன. அவர் சோவியத் நாடு செய்தித்துறையிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு ஒரு அஞ்சலட்டைக்குள் தன்னுடைய கருத்துகளை, அபிப்ராயங்களை, விமரிசனங்களை முன்வைக்கும் கலையைக் கற்றுக் கொண்டார்.

கடித இலக்கியம் என்ற புதிய வகைமையைத் தமிழில் உருவாக்கியதில் முன்னோடி எழுத்தாளர்களின் கடிதங்களுக்கு பெரும்பங்குண்டு. கு.அழகிரிசாமியும் கி.ரா.வும் எழுதிய கடிதங்கள், தி.க.சி.யும் வல்லிக்கண்ணனும் எழுதிய கடிதங்கள், சுந்தரராமசாமியின் கடிதங்கள், வண்ணதாசனின் கடிதங்கள், என்று கடிதங்களே நூல்வடிவம் பெற்று வாசகர்களால் கொண்டாடப்பட்டது. தி.க.சி.யும் தன்னுடைய கடிதங்களில் வாசித்த படைப்புகளைப் பற்றிய விரிவான ஆய்வை முன்வைப்பதில்லை. ஆனால் சுருக்கமான, அதே நேரம் காத்திரமான விமரிசனங்களையும், தன்னுடைய கருத்துகளையும் தெளிவாக முன்வைக்க்க்கூடியவர். ,

   அஞ்சலட்டைக்குள் அவருடைய கடித அமைப்பு இப்படி இருக்கும்.

1.   எழுத்தாளரின் படைப்பு குறித்த பாராட்டு அல்லது விமரிசனம்.

2.   அந்தப் படைப்பில் பாராட்டப்பட வேண்டிய அம்சம் அல்லது விமரிசனத்துக்குரிய அம்சம்

3.   எழுத்தாளரை ஊக்கப்படுத்தும் வாழ்த்துகள்

4.   தொடர்ந்து எழுதத்தூண்டும் வாழ்த்துகள்

பெரும்பாலும் இத்தகைய அமைப்பே அவருடைய கடிதங்களில் இருக்கும். அஞ்சலட்டைக்குள் இத்தனை விஷயங்களையும் சொல்வதற்கு எத்தனை சிந்தனைத்தெளிவும், இலக்கியம் குறித்த பார்வையும் இருக்க வேண்டும்!. இத்தனைக்கும் யார் மனதையும் புண்படுத்தாத விதத்தில் எழுதுகிற கலையைக் கற்றவர் தி.க.சி. அவருடைய விமரிசனங்கள், மதிப்புரைகள், பேட்டிகள் என்ற் நூலுக்கு 2000 ஆம் ஆண்டில் சாகித்ய அகாதமி விருது மிகப்பொருத்தமாகவே வழங்கப்பட்டது.

தி.க.சி.யின் கடிதங்களைத் தொகுக்கும் பணியை வே.முத்துக்குமார் போன்ற தி.க.சி.அன்பர்கள் முன்னெடுக்க வேண்டும். அப்போது தி.க.சி.யின் விமரிசனக்கோட்பாடுகளைக் குறித்து இன்றைய இளம் வாசகர்கள் எழுத்தாளர்கள் அறிந்து கொள்ள முடியும்.

தி.க.சி.யின் கவிதைகள்

1941-ல் நெல்லையில் இந்தியப் பொதுவுடமைக்கட்சியின் கிளையைத் தொடங்கிய சிந்துபூந்துறை சண்முகம் அண்ணாச்சியின் தலைமையில் என்.டி.வானமாமலை, தொ.மு.சி. ஆகியோருடன் இணைந்து நெல்லை வாலிபர் சங்கத்தைத் தொடங்கிய போது அதன் செயலாளராக தி.க.சி. இருந்தார். நெல்லைக்கருகிலிருந்த இராஜவல்லிபுரத்தில் கையெழுத்துப்பத்திரிகை நடத்திக் கொண்டிருந்த வல்லிக்கண்ணனைச் சந்தித்தபிறகு இருவரும் சேர்ந்து இளந்தமிழன் என்ற கையெழுத்துப்பத்திரிகையைத் தொடங்கி நடத்தினர். அன்று தொடங்கிய அவர்களது நட்பின் பயணம் இறுதிக்காலம் வரைத் தொடர்ந்தது. வல்லிக்கண்ணனும், தி.க.சி.யும் தென்காசியில் டி.கே.சிதம்பரமுதலியார் நடந்த வட்டத்தொட்டி இலக்கிய அமைப்பில் பல கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டு தங்களுடைய இலக்கிய ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டனர். அரசு வேலையை உதறிவிட்டு முழுநேர எழுத்தாளராக சென்னை சென்ற வல்லிக்கண்ணனே தி.க.சி.யை எழுதத்தூண்டினார். அவர் வழியாகவே வண்டிக்காரன் என்ற சிறுகதை பிரசண்ட விகடனில் பிரசுரமானது. பிறகு கிராம ஊழியன், கவிக்குயில் ஆகிய பத்திரிகைகளில் தி.க.சி.யின் கவிதைகள் வெளியாயின.

அவருடைய கவிதைகளை வே.முத்துக்குமார் தொகுத்து தி.க.சி. கவிதைகள் என்ற நூலை வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்தத் தொகுப்பில் பத்தொன்பது கவிதைகள் இருக்கின்றன.

தமிழில் புதுக்கவிதையின் தொடக்க காலமென்று சொல்லலாம். கிராம ஊழியனில் கௌரவ ஆசிரியராக கு.ப.ரா. இருந்த காலத்தில் தி.க.சி.யின் கவிதைகள் பிரசுரமாகியிருக்கின்றன. பத்திரிகையில் பிரசுரமான தி.க.சி.யின் முதல் கவிதை வல்லிக்கண்ணனின் சகோதரர் முருகேசனின் மறைவையொட்டி எழுதப்பட்ட இரங்கற்பா. இந்தக் கவிதையைக் குறித்து தி.க.சி. கூறும்போது,

“ மிக இளவயதிலேயே எலும்புருக்கி நோயினால் மறைந்த முருகெசனின் நினைவு என்னை அலைக்கழித்தது. அந்தத் துயரத்திலிருந்து விடுபடும்பொருட்டு ஒரு இரங்கற்பா எழுதி கிராம ஊழியனுக்கு அனுப்பிவைத்தேன். அது உடனே பிரசுரமாயிற்று. என்னுடைய கவிதையிலேயே சிறந்த கவிதையாக்க் கருதுவது இதைத்தான். ‘ UNWEPT, UNSUNG, UNHONOURED “ என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்களே அந்த முறையில் இந்தக் கவிதையைப் படைத்தேன்..”

என்கிறார்.

தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் பத்தொன்பது கவிதைகளில் பத்து கவிதைகள் கிராம ஊழியனிலும், ஆறு கவிதைகள் கவிக்குயில் மலரிலும் கண்ணதாசனில் ஒரு கவிதையும் சதங்கையில் இரண்டு கவிதைகளும் வெளிவந்திருக்கின்றன.

காலமே படைப்பாளிகளை உருவாக்குகிறது. அந்தந்தக் காலத்து விழுமியங்களே அந்தப் படைப்பாளியின் கருத்து நிலையைத் தீர்மானிப்பதாக இருக்கும். அப்படி தி.க.சி.யின் பெரும்பாலான கவிதைகளில் அந்தக் காலத்தில் நவநாகரீகமென்ற பெயரில் பசப்பித்திரியும் பெண்களைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்.

ஜம்பரும் ஜாக்கெட்டும்

ஜாலக்காய் அணிந்து கொண்டு

பம்மும் இரு மார்பும்

பாதிவரை திறந்துவிட்டு

பனிரெண்டு முழப்புடவை

பாதி உடல் வெளிச்சமிட

கன்னி என்று பேர் பெற்றாய்

கன்னுதடி என மனசு

என்று தொடங்கும் புதுமைப்பெண்ணுக்கு என்ற கவிதை

படித்த தினால் பயனென்ன

பழக்கத்தில் இல்லையெனில்?

புன்மைகளை ஒழியுங்கள்

போலிகளை அழியுங்கள்

புத்துலகம் வந்ததென்று

புறப்படுங்கள் பேரி கொட்டி!

என்று முடிக்கும்போது தி.க.சி. எத்தகைய பெண்களைப் பற்றிச் சொல்கிறாரென்று புரிந்து கொள்ளமுடியும். இந்தக் கவிதை எழுதப்பட்ட ஆண்டு 1944 என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

மின்னலையும் பெண்ணாக உருவகித்துத் தன்னைச் சேர விரும்பும் கவிதை மின்னலுக்கு. தொடங்கும் வரிகள்,

மின்னற்குலமகளே

மேகத்தின் கண்மணியே

உன்

கன்னத்து முத்தமெலாம்

கவிதைக்கு வித்தன்றோ?

என்ற வரிகளில் கவித்துவத்தின் மலர் மலரத் தொடங்குகிறது. பல கவிதைகள் நேரடியாக உரையாடலாகவோ, வாசகரை அழைத்துப் பேசுவதாகவோ உரத்து முழங்குவதாகவோ இருப்பதை அந்தக் காலத்தின் பின்னணியில் பார்க்க வேண்டும். அன்றைய காலத்தில் முன்னோடி முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் புதுக்கவிதையென்ற வடிவத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாமலிருந்த காலத்தில் புதுக்கவிதை வடிவத்தில் முற்போக்கான கருத்தியலைச் சொல்லமுடியுமென்று நிர்ப்பந்தம் இருந்ததையும் கணக்கில் கொண்டால் தி.க.சி.யின் கவிதைகளின் உள்ளார்ந்த தனமையை உணரமுடியும்.

அன்றைய காலத்தில் பத்திரிகையின் நிலைமையும் அதில் வேலை செய்யும் ஆசிரியரின் நிலைமையையும் கூட கர்ப்பத்தடை என்ற கவிதையில் சொல்லியிருப்பார்.

திருட்டுக்கு வந்தனைகள்

தீமைபுரிசோதர்ர்ருக்கு

பூமாலை

உருட்டிப்பிழைக்கும் ஒன்றறியாப் பேதையருக்கு

திருக்குலத்துப் பட்டம்

மற்றவர்கள் தீண்டாதார்

காதல் எனும் பேரில்

கருவாட்டு நாற்றமதை

கடைபரப்பிக்

கலை என்பார்

காந்திக்கு ஜே என்பார்

கருப்பு மார்க்கெட் வியாபாரம்

எதிர்க்கட்சி பேசினவன்

இருப்பிடத்தை

தீயுண்ணும்.

( கிராம ஊழியன் 1946 )

அங்கே என்ற கவிதையில்

சாக்கடைச் சோற்றை

யாம் உண்கிறோம்

அங்கு

சர்க்கரைப் பொங்கலை

ஜமாய்க்கிறார்

கந்தையால் மானத்தைக்

காக்கிறோம் வாடைக்காற்றிலே

நடுங்கித் துடிக்கிறோம்

சிந்தையிலே அருளிலாப்

பாதகர் – அங்கே

சீமைத்துணிக்கு

அலைகிறார்

என்று தொடங்கும் கவிதை

எங்கள் குறைகளை

இயம்பினேன்

அதற்கின்றே பரிகாரம்

தேடுவீர்

இல்லாத சாதி என்

றிகழ்ந்திடல் இனி

நில்லாது எங்கள்

கைச்சுத்தியல்.

என்று தன்னுடைய கொள்கைவழி நின்று எச்சரிக்கிறார் கவிஞர். அதே போல உலகப்புகழ்பெற்ற பாப்லோ நெருதாவின் கவிதைகளிரண்டை மொழிபெயர்ப்பு செய்திருக்கிறார். அதில் அவருடைய கடைசிக்கவிதையும் அடங்கும்.

தொடர்ந்து கவிதைகள் எழுதாமல் போனதற்கு தி.க.சி.யே காரணம் சொல்கிறார்,

“ கிராம ஊழியனின் கௌரவ ஆசிரியராக கு.பா.ரா. இருந்த காலத்திலேயே என்னுடைய கவிதைகள் பல அதில் பிரசுரமாயின என்பதில் எனக்குப் பூரிப்பு தான். ஆனால் கலைவாணன் எனும் கவிஞனின் அற்புதக்கவிதைகளைக் கிராம ஊழியனில் தொடர்ந்து படித்த பிறகு கவிஞன் என்ற பட்டப்பெயரை இழக்க வேண்டிய முடிவை நானே மேற்கொண்டேன்..”

எத்தனை பேருக்கு இத்தகைய பெருந்தன்மையும் பாராட்டுணர்வும் வருமென்று யோசித்துப் பாருங்கள். அவர் தான் தி.க.சி. தொடர்ந்து அவர் தன் காலத்தின் படைப்பாளிகளை அங்கீகரித்த்தற்கு இத்தகைய பரிவுணர்வும், பெருந்தன்மையும் காரணம் என்று சொல்லலாம்.

முடிவுரை

தமிழிலக்கியத்துக்கு தி.க.சி. எனும் ஆளுமையின் பங்களிப்பு என்பது முற்போக்கு இலக்கிய மரபை உயர்த்திப் பிடித்து அதை வளர்த்தெடுத்தது, புதுக்கவிதை வரலாற்றில் முற்போக்கு இணை மரபை உருவாக்கியது, தாமரை பத்திரிகை வழியே புதிய படைப்பாளிகளின் வரவேற்று அவர்களுக்கான இடத்தை உறுதிப்படுத்தியது, இலக்கிய இசங்களின் உரையாடலையும், விவாதங்களை ஊக்குவித்தது. கருத்து வேறுபாடுகளிருந்தாலும் அனைத்து எழுத்தாளர்களிடமும் நட்பும் அன்பும் பேணியது என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

இறுதியாக தி.க.சி. ஒரு விமரிசகர் என்ற வகையிலும், ஒரு முற்போக்கு இலக்கியவாதி என்ற வகையிலும், புதிய எழுத்தாளர்களின் நாற்றங்கால் என்ற வகையிலும் தமிழ்ப்புனைவு மரபை மாற்றியதில் முக்கியப்பங்கு வகித்தவர் என்ற வகையிலும் தமிழிலக்கிய வரலாற்றில் தனித்துவமான இடம் தி.க.சி.க்கு உறுதியாக உண்டு.

நன்றி - புக் டே

 

வாசிப்பு என்னும் வாசலில் குழந்தைகள்

 

வாசிப்பு என்னும் வாசலில் குழந்தைகள்

சுதா பிரபாகரன் 

    இந்த அழகிய பூமிப் பந்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில் சிறு புள்ளியாய் வாழும் ஒருவருக்கு, அவர்கள் வாழ்வு கற்றுக் கொடுப்பதை விட வாசிப்பு கற்றுக் கொடுப்பதே அதிகம். கல்வியும் சுழலும் தான் எல்லாம் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் என்று இருந்திருந்தால், ஒரு சிறு வட்டத்தினுள்ளேயே சுருங்கி விடுவோம். வாசிப்பு நம்மை அறியாமலேயே நம்மை மனிதத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது எனச் சொல்லலாம்.

    எந்த ஒரு சுகமான அனுபவத்தையும் ஒரு தாய் உணர்ந்தால், அதை உடனே தன் பிள்ளைக்கும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும் என்று எத்தனிப்பாள். அப்படியான உணர்வு தான் எனக்கும் மேலெழுந்தது. 8 வயதிற்குள் நுழையும் என் மகனை எப்படியாவது வாசிப்பு வட்டதிற்குள் கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என்ற எண்ணம் தலையெடுக்கத் துவங்கியது. வாசிப்பில் நான் காணும் இந்த பெரு உலகத்தை, டிஜிட்டல் உலகில் வளரும் என் மகன் காணாமல் போய் விடுவானோ என்ற அச்சம் வேறு. டிஜிட்டல் யுகம் மட்டும் என்  அச்சம் அல்ல. ஆங்கில வழிக் கல்வியும் தான். இன்றைய சூழலில் நிறைய குழந்தைகள் தமிழ் படிக்கறது கொஞ்சம் வராது ஆண்ட்டி னு சொல்லும் போது, அய்யோ! தமிழ் இலக்கியத்தை இவர்கள் சுவைக்காமலேயே போய் விடுமே என்ற ஏக்கம் வரும். ஆங்கில வழியில் படிக்கும் என் குழந்தைக்கு, முதலில் தமிழ் வாசிப்பின் மீது நாட்டம் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற முயற்சியில் களத்தில் இறங்கிய போது, அதில் புரிந்து கொண்டதே இந்தக் கட்டுரையாய் விரிந்துள்ளது.

குழந்தைகளை எப்படி வாசிக்க வைப்பது ?

    கதை பிடிக்காத பிஞ்சுகள் இந்தப் பூவுலகில் இல்லை என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒன்றே. எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் கேட்க கேட்க கதை சொல்லும் ஒரு தாயோ,தந்தையோ, பாட்டியோ இருந்தால் போதும். சலிக்காமல் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். ஆனால் சலிக்காமல் கதை சொல்ல பெரியவர்களுக்குத் தான் நேரம் இல்லை. புத்தகங்களை பிள்ளைகள் படிக்க வேண்டும் எனில், புத்தகங்களை அவர்களது வெளியில் புழங்க விட வேண்டும். நிறைய புத்தகங்களை முன் கூட்டியே பார்த்து வாங்கி வைத்திருக்க வேண்டும். புத்தகத் தேர்வும் மிக முக்கியம். படங்கள் நிறைந்த சிறிய கதைப் புத்தகங்களை அவர்களை பார்க்கச் செய்து கதை சொல்லிக் கொண்டே இருக்கும் போது அவர்கள் மனதில், புத்தகம் காட்சியாய் பதியும். கதைகளின் மீதுள்ள ஆர்வத்தால், தினமும் இரவானதும், நாம் கூப்பிடும் முன்னரே புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு நம்மை வரச் சொல்லி அழைப்பர். ஒவ்வொரு கதை முடியும் போதும் அவர்களுடன் ஒரு சிறு உரையாடல் செய்யும் போது அவர்கள் உலகில் நம்மையும் இணைத்துக் கொள்வர்.

 

ஆங்கிலமா ?? தமிழா ??

    குழந்தைகளுக்கான கதை சொல்லல் புத்தகங்கள் ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழில் இருக்கும் போது எதை வேண்டுமானாலும் வாங்கலாம் தானே ? உண்மை தான்! ஆனால், ஆங்கில வழியில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு, பள்ளியில் தமிழ் என்பது ஒரு நாளைக்கு ஒரே ஒரு வகுப்பாய் மட்டுமே உள்ளது. வீட்டுப் பாடமாகவும் தமிழ் எழுதுவது குறைவு.  வாரத்தில் 5 மணி நேரம் மட்டுமே தமிழ் படிக்கும் குழந்தையின் மனதில், அது தாய் மொழியாய் இருப்பினும், அதிகம் எழுத்து வடிவில் புழங்காதலால், அது கடினம் என்ற எண்ணம் உருவாகிறது. இந்தத் தயக்கத்தை உடைக்க, தமிழ் எளிது என்பதை பதிவு செய்ய நம் கதைப் புத்தகங்கள்

    தமிழில் இருப்பது அவசியம். தமிழில் வாசிப்புத் தொடங்கினால், ஆங்கிலம் ஒரு பொருட்டு அல்ல. அதை எளிதாய் பின்பற்றி விடுவர்.

வாசிப்பை சிறு வயதிலேயே தொடங்க வேண்டுமா என்ன ?

    சிறு வயதில் வாசிப்பை அறிமுகம் செய்வதற்கு என்ன அவசியம்? வயது வந்தால் அவர்களே படித்துக் கொள்ளப் போகின்றனர் ? நமக்கெல்லாம் யாராவது முயற்சி செய்தார்களா என்ன ? நாமாகத் தானே படித்தோம். உண்மைதான். 90 களில், குழந்தைகளை பிரத்யேகமாக பயிற்றுவிக்கவில்லை. எந்த மெத்தனமும் காட்டவில்லை. ஆனால் நாமாக படித்ததற்குக் காரணம், விடுமுறை நாட்களில், ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் விளையாடியாகிவிட்டது.. வீட்டிற்குள் இரு எனும் போது , என்ன செய்யலாம் என்று நிறைய நேரம் இருக்கும். அந்த நேரத்தில் அம்புலி மாமா, சுட்டி விகடன், சிறுவர் மலர் போன்ற இதழ்கள் நேரத்தைக் கடக்க உதவியது. அது அப்படியே கதை உலகிற்குள் நம்மையும் இழுத்துச் சென்றது. அதே போல, பள்ளிகளில் எந்தப் போட்டியின் தலைப்பு வந்தாலும், அது குறித்து தகவல் சேகரிக்க நூலகம் சென்ற காலங்களும் உண்டு. ஆனால் இப்போது ? வீட்டிற்குள் இருக்கும் டிஜிட்டல் உலகம் நேரத்தைத் திங்க காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. எவ்வளவு நேரம் இருப்பினும் முதலையைப் போல் விழுங்கிக் கொள்கிறது. இப்போது உள்ள குழந்தைகளிடம் அதிகம் புழங்கும் ஒரு வார்த்தை “எனக்கு போர் அடிக்கிறது. என்ன செய்வது ஃபோன் குடுங்க” என்பதே . போர் அடிக்காமல் இருக்க கேம்ஸ் , ரீல்ஸ் போன்ற பொழுது போக்கு அம்சங்களுக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டால், வெளியே வர இயலாமல் தவிப்பது குழந்தைகள் மட்டும் தானா  ? உண்மை எல்லோருக்கும் தெரியும். நன்றாக யோசித்தால் இதில் குழந்தைகள் மீது தவறே இல்லை. எல்லாக் கதவுகளையும் அடைத்து அவர்கள் வெளியை சுருக்கியது நாம் மட்டுமே. நாமே குற்றவாளியாக இருக்கும் பட்சத்தில், அதற்குத் தீர்வாக எப்படி நேரத்தை செலவிடுவது என்ற மாற்றையும் நாம் தான் வழங்க வேண்டும். அப்படித் தீர்வை யோசிக்கும் போது, முதல் வரிசையில் வருவது வாசிப்பு.

 

    மேலும், சீனாவில் 18 முதல் 45 வயது வரை, வாசிப்பு பழக்கம் உள்ளவர்களின் சதவிகிதம் 80% க்கு மேல். இதே நம் ஊரில் இது 10% கூட இல்லை. இங்கு பெரியவர்களே வாசிப்பது இல்லை. பின்னர் குழந்தைகளை எப்படிக் கூற முடியும். வாசிப்பு குறைந்து விட்டால், முற்போக்கான நாளைய சமூகத்தை எப்படி உருவாக்குவோம் ? இந்த அச்சமே இப்போது உள்ள பிள்ளைகளுக்கு வாசிப்பை ஊட்ட வேண்டிய அவசியம்.

வாசிப்பதில் இருக்கும் தடை 

    கதை பிடிக்கும் குழந்தைகளுக்கு, கண்ணைக் கவரும் புத்தகங்களை வாங்கிக் கொடுத்தால் படிக்கப் போகிறது. நாம் சிறிது நேரம் ஒதுக்கினால் பழக்கி விடலாம் தானே எனத் தோன்றும். இந்த நினைப்பில் நானும் நிறைய முயற்சி செய்தேன். என் மகனுக்கு சிறார் இதழ்கள், செய்தித் தாள்கள்,கதை புத்தகங்கள் எல்லாம் வாங்கி கொடுத்தாயிற்று. “நீங்க படிச்சு சொல்லுங்க மா” என்று சொன்னானே தவிர அவனால் படிக்க இயலவில்லை. பின்னர் தான் அவர்களுக்கு இருக்கும் தடையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. சராசரியாய் மூன்றாம் வகுப்பில் தான் ஒரு குழந்தை எழுத்து வடிவில் தமிழ் எழுத்துக்களை வாசிக்க கற்றுக் கொள்கிறது. குறிப்பாக உயிர் மெய் எழுத்தை ஓரளவு வாசிக்கத் தொடங்கும் நிலை. இந்த நிலையில் ஒரு சிறார் இதழை அல்லது கதைப் புத்தகத்தைக் கொடுக்கும் போது, ஆரம்பத்தில் அதன் ஒரு பக்கத்தில் உள்ள வரிகள் பத்துக்கு மேல் இருந்தாலே மலைப்பு வந்து விடுகிறது. அதே போல் எழுத்துரு அளவும் முக்கியம். நம் புத்தகங்களைப் போல் சிறிய எழுத்துரு அளவு இருந்தால் அவர்களுக்கு தயக்கம் வருகிறது. எனவே முதல்  முயற்சியில் புத்தகம் பின்வரும் விஷயங்களை கொண்டிருக்க வேண்டும்.

• படங்கள் நிறைய வேண்டும்
• எழுத்து ஒரு பக்கத்தில் ஒன்று அல்லது இரண்டு வரிகள் மட்டுமே.
• எழுத்துரு அளவு பெரிய எழுத்துகளாய் இருக்க வேண்டும்
• பக்கங்கள் பத்துக்கு மிகாமல் இருத்தல் அவசியம்

    இப்படியான புத்தகங்களை குறிப்பாக எழுத்தாளர் உதயசங்கர் அவர்களின், பாப்பியின் கதை, டின் டின் கதைப் புத்தகங்களை வரிசையாய் வாசிக்கும் போது அவர்களுக்குள் ஒரு எளிமையான வாசிப்பை உணர்கின்றனர்.

     சிறிய கதையோடு, உதய சங்கர் அவர்கள் விளக்கும் கருவும் அருமை. சமூக சிக்கல்களுக்கு காரணமானவற்றை அழகாய் கதையின் ஊடாய் குழந்தைகள் மனதில் பதிய வைக்கிறார்.

    எல்லாப் புத்தகமும் முயற்சி செய்து, உதயசங்கர் அவர்களின் தொகுப்புகளே மிக எளிதாய் என் மகனிற்கு வாசிப்பை அளித்த ஒன்று. முதலில் எழுத்துக் கூட்டி ஒவ்வொரு வார்த்தையாய் வாசித்து, பின்னர் சரளமாய் வரிகளை வாசிக்கப் பழகி விட்டான்.

 ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு ரகம் . 

இது பல நிகழ்வுகளை அவர்களுக்கு புரிய வைக்கிறது. ‘அம்மா எங்கே ?’ கதையில், குட்டி யானை தன் தாய் யானையைத் தொலைத்த போது, தானே தொலைத்தது போல் அழுத அனுபவம் எல்லாம் அவர்களுக்கு நாம் காட்ட வேண்டிய ஒன்று.

 மகிழ்ச்சி,துக்கம்,பிரிவு,இரக்கம்,அன்பு இப்படி எல்லாவற்றையும் கதையின் மூலம் காட்சியாய் பார்க்கின்றனர். அதுவே இங்கு மிகவும் முக்கியம். இப்படி வாசிப்பின் துவக்க நிலையில் உள்ள  குழந்தைகளுக்காகவே, நிறைய புத்தகங்களை வடிவமைத்து வழங்கியுள்ள எழுத்தாளர் உதய சங்கர் அவர்களுக்கு நன்றிகளும், வாழ்த்துக்களும்.

 எப்படித் தொடர வைப்பது ? 

    குழந்தை வாசிக்க ஆரம்பிக்கும் போது நிறையத் தடுமாறும். கூடவே நாமும் வழிகாட்டுதல் முக்கியம். தவறாகவே உச்சரித்தாலும், கடிந்து கொள்ளாமல், தமிழ் படிப்பது மிகவும் எளிது, முயற்சி செய் என்ற ஊக்கத்தை அளிக்க வேண்டும். 90 களின் தாய்மார்களுக்கு இருக்கும் ஒரு முக்கிய பிரச்சனை : தவறாக படித்து விட்டாலே, இது கூட தெரியவில்லையா என குழந்தையை கடிந்து விடுவர். அப்படி செய்து விட்டால் , அன்றே வாசிப்பை விட்டு ஓடி விடுவர்.  அவர்கள் வாசிக்க வாசிக்க தொடர்ச்சியான ஊக்கமும் உந்துதலும் தேவை. கதை முடிந்தவுடன் உரையாடலும் அவசியம். சில சமயங்களில், அவர்களை வெளியில் அழைத்துச்சென்று பிடித்த உணவை வாங்கிக் கொடுப்பது என ஏதோவொரு வகையில் பாராட்டுதல் அவசியம். இப்படி சிறு முயற்சிகள் எடுத்து ஒரு இரண்டு மூன்று புத்தகங்களை சரளமாக வாசித்து விட்டால் போதும்,பின்னர் அவர்களாகவே அதனுள் புகுந்து விடுவர் . இது ஒரு குழந்தையோடு நிற்பதில்லை. அவர்கள் நட்பு வட்டாரத்திலும் தொடர்கிறது. இந்த வாசிப்பு, அவர்களது தமிழ் பாடத்திலும் நல்ல விளைவை ஏற்படுத்துகிறது. வாசிக்க ஆரம்பித்தவுடன், வார்த்தைகளை சேர்த்து எழுதுவதும் அவர்களுக்கு இயல்பாய் வந்து விடுகிறது.

     டிஜிட்டல் யுகத்தில் நன்மைகள் இருந்தாலும், அதன் அடிமையாய் மாறி விடாமல், தனித்துவதோடு இயங்க நம் பிஞ்சுகளுக்கு இருக்கும் அழகான ஒரு வாசல் வாசிப்பு. அதனுள் பக்குவமாய் அழைத்துச் சென்று அறிமுகம் செய்தால் போதும். அதன் ருசி அவர்களை ஒரு பெரு உலகினுள் அழைத்துச் செல்லும். பெற்றோர்களாகிய நாம் இன்றே இந்த விதையை விதைப்போம் ! சிந்திக்கும் நாளைய சமூகத்தை வளர்த்தெடுப்போம் !

 நன்றி - புக் டே.

 

அறிவியலும் வரலாறும்

 பீம்பேட்கா - நூல் மதிப்புரை

வி.லெட்சுமி

முதுகலைத் தமிழாசிரியர்

அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி

செட்டிகுளம்

 சமகாலத்தில் தொல்லியலும் அகழ்வாராய்ச்சிகளும் வரலாறு மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கின்றன. இந்தியாவின் வரலாற்றை முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் பார்ப்பதற்கு இந்த ஆய்வுகள் துணை புரிகின்றன. இளையோர்க்கு கடந்த காலம், சமகாலம், எதிர்காலம் பற்றிய புரிதலை ஏற்படுத்துவதற்காக கேப்டன் பாலுவும், ஆதனும் பேரண்ட பெருவெளியில் பயணிக்கிறார்கள். வரலாற்றைத் துப்பறிதல் தான் பீம்பேட்காவின் கதைக்களம். பாலுவும் ஆதனும் இந்த நூலிலும் வருகிறார்கள். அவர்கள் முடிவற்ற காலத்தில் முன்பாக சென்று புதிய கண்டுபிடிப்புகளை நம் முன்னால் வைக்கின்றார்கள். 

சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் திராவிட பண்பாட்டின் அடித்தளம் என்னும் ஆர் பாலகிருஷ்ணன் ஐயா அவர்கள் எழுதிய நூலும், யுவால் நோவா ஹராரி எழுதிய சேப்பியன்ஸ் என்னும் நூலும், டோனி ஜோசப் எழுதிய ஆதி இந்தியர்கள் நூலும் இந்நூலில் கருத்துக்கள் பின்புலமாக கையாளப்பட்டுள்ளன. அதுபோல் நூல் ஆசிரியர்களான பாலகிருஷ்ணன் அய்யாவும் யுவால் நோவா அவர்களும், டோனி ஜோசப் அவர்களும் கதாபாத்திரங்களாக கேப்டன் பாலுவோடு உரையாடும் கதாபாத்திரத்திலும் வந்து வரலாற்று பதிவுகளைக் கூறிச் செல்கின்றனர்.

 1380 கோடி வருடங்களுக்கு முன்னால் ஏற்பட்ட பெருவெடிப்பில் ஏராளமான ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் உடைந்து சிதறின. சிதறிய அணுக்கள் ஒன்று சேர்ந்து கோள்களாக உருவாகின. அப்படி உருவானதில் மிகப்பெரிய கோளான சூரியனைச் சுற்றி உருவான சிறிய கோள்கள் பால்வழி அண்டமாக மாறின. அந்தப் பால்வழி மண்டலத்தில் உள்ள ஒரு கோள்தான் நமது பூமி.  454 கோடி ஆண்டுகள் பூமியின் வயது. 454 கோடி ஆண்டுகளிலும் 100 கோடி ஆண்டுகளாக பூமி சூரியனைப் போல் அப்படியே கொதித்துக் கொண்டே இருந்திருக்கின்றது. சூரியனின் நீள்வட்ட பாதையில் சுற்றிக் கொண்டிருந்த பூமியின் மீது ஏராளமான சிறுகோள்கள், வால் வெள்ளிகள் மோதி புதிய வாயுக்களை  உருவாக்கி இருக்கின்றன. ஹீலியம், ஹைட்ரஜன், ஆக்ஸிஜன் போன்றவை  இணைந்தும் பிரிந்தும் பெருங்கடல்கள் உருவாக்கியிருந்தன. அப்பொழுது பூமியில் கடல் மட்டுமே இருந்திருக்கின்றது. எங்கும் தண்ணீராகவே இருந்திருக்கின்றது. கிட்டத்தட்ட 354 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் முதல் முதலாக சையானோ பாக்டீரியா என்ற ஒரு செல் உயிரி தோன்றியிருக்கின்றது. அவ்வகையில் பூமியில் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தாயும் தந்தையும் அந்த பாக்டீரியாவாகத்தான் இருந்திருக்கின்றது. அதிலிருந்து தான் அமீபா முதல் மனிதன் வரை தோன்றியிருக்கின்றார்கள்.

 பீம்பேட்கா குகைக்குள் மனித குரங்குக்கு  இரண்டு பெண் குட்டிகள் பிறக்கின்றன. ஒரு பெண் குட்டி மனித முகத்தையும் மற்றது மனித குரங்காகவும் இருக்கின்றது. அந்த மனித முகமுள்ள குரங்கு தான் மனித இனமான சேப்பியன். இந்தப் பெண் குட்டி தான் நம்முடைய உலகம் முழுவதும் பரவி  ஆட்சி செய்து கொண்டிருக்கும் விலங்கினமான சேப்பியன். அதில் இருந்துதான் மனிதன் தன்னுடைய பயணத்தை தொடங்கினான் என்று இந்நூலின் கதை கூறுகிறது. இரண்டு லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தோன்றிய ஹோமோ சேப்பியன்ஸ் 70 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தான் ஆப்பிரிக்காவில் இருந்து கிளம்பி உலகின் பல பகுதிகளுக்கும் சென்றிருக்கின்றார்கள். உணவு பற்றாக்குறை, இயற்கை பேரிடர் மற்றும் இனப் புணர்ச்சி காரணமாக ஏற்பட்ட போட்டிகளினால் அவர்கள் இடம்பெயர  தொடங்கி உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் சென்று வாழ்ந்திருக்கின்றார்கள். குகை ஓவியங்கள் மூலமாக இதனை அறிய முடிகின்றது.

 இந்தியாவில் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகிய ஐவகை நிலங்கள் இருக்கின்றன.  லட்சக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் இங்கே வந்து குடியேறி கொண்டே இருக்கிறார்கள். அதனால் இன்றைய இந்திய மக்கள் அனைவருமே கலப்பின மக்கள் தான்.  எல்லோரும் இருக்கின்ற இடத்திற்கு ஏற்ப நிறம், குணம், உருவ அமைப்பைப் பெற்றிருக்கின்றார்கள் என்று இந்நூல் விவரிக்கின்றது.

 நூலின் கதையோடு கேப்டன் பாலுவும் மதுமிதாவும் ஆதனும் மற்றும் பிற நூல் ஆசிரியர்களும் பயணித்து நம்மையும் மனித  இனத்தில்  தோற்றம் குறித்து அறிந்து கொள்ள செய்கிறார்கள்.

இளையோர் மட்டுமல்ல. பெரியவர்களும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

வெளியீடு - வானம்

விலை -90/

தொடர்புக்கு - +91 97515 49992

ஆமினாவின் விளையாட்டு

 

ஆமினாவின் விளையாட்டு

உதயசங்கர்

ஆமினா இயந்திரத்துப்பாக்கி மனிதனை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள். யூசுப் பீரங்கியை உருட்டிக் கொண்டு வந்தான். இயந்திரத்துப்பாக்கி மனிதனின் உடலில் ஸ்விட்சை ஆன் செய்தவுடன் விளக்குகள் எரிந்தன. துப்பாக்கியிலிருந்து டுப் டுப் டுப் என்று சத்தம் கேட்டது. துப்பாக்கியிலும் வெளிச்சம் தெரிந்தது. பீரங்கியை உருட்டிக் கொண்டு வரும்போது யூசுப் சொன்னான்,

“ அக்கா இதோ பாரு.. பீரங்கி டமால் டமால் னு குண்டு போடப் போகுது…”

“ மெஷின் கன் உன்னைச் சுட்டுருச்சே… ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட் “ என்று வாயினால் சத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே ஆமினா தம்பியை நோக்கி வேகமாகப் போனாள்.

“ டேய்.. சுட்டாச்சுன்னா நீ கீழே விழுந்துரணும்.. செத்த மாதிரி கெடக்கணும்..”

என்று ஆமினா கத்தினாள்.

“ ம்ஹூம்.. முடியாது என்னோட பீரங்கி உன்னோட இயந்திர மனிதனை நசுக்கிருச்சி… நீ தான் செத்துப்போகணும்.. “

என்று பதிலுக்குக் கத்தினான். இவர்களுடைய சத்தத்தைக் கேட்டாள் அம்மா பாத்திமா.  அடுக்களையில் பழைய ரொட்டியைச் சூடு பண்ணிக் கொண்டிருந்தார். வெளியே வந்தார்.

“ என்ன சத்தம்! ஆமினா, யூசுப், என்ன விளையாட்டு விளையாடுறீங்க..வேறு விளையாட்டு விளையாடுங்க.. “

என்று கோபமாகச் சொன்னார். அந்தக் குரலைக் கேட்டு குழந்தைகள் ஒரு கணம் திடுக்கிட்டு விட்டார்கள். அவர்கள் அடிக்கடி தொலைக்காட்சிகளில் இந்த மாதிரியான காட்சிகளைப் பார்க்கிறார்கள். அதுதான் அவர்கள் மனதைப் பாதித்திருக்கிறது என்று பாத்திமா நினைத்தார்.

அப்போது திடீரென மொபைல் போன்களில் அபாயச்சங்கு அலறியது. அப்பா அகமதுவின் மொபைலிலும், அம்மா பாத்திமாவின் மொபைலிலும் வந்த சத்தம் காதைத் துளைத்தது. அந்த ஒலி,

“ எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை! எதிரிகள் வருகிறார்கள். குண்டுகளோ டிரோன்களோ போடப்போகிறார்கள்.. எச்சரிக்கை..”

என்று அலறியது. அபாயச்சங்கொலி கேட்டதும் பாத்திமா,

“ யா ரஹ்மான்! யா ரஹீம்! எங்களைக் காப்பாற்று.. இந்த யுத்த வெறியர்களிடமிருந்து காப்பாற்று..”

என்று வாய்விட்டு பிரார்த்தனை செய்தார் பாத்திமா. அகமது அத்தியாவசியமான பொருள் வாங்க கடைக்குப் போயிருக்கிறார்.

பாத்திமா ஆமினாவையும், யூசுப்பையும் இழுத்துக் கொண்டு வீட்டின் கீழ் இருந்த நிலவறைக்குப் போனார். ஆமினாவுக்கும், யூசுப்புக்கும் இது பழக்கமாகி விட்ட து. ஒரு நாளில் இரண்டுமுறையாவது அந்த அபாயச்சங்கொலி கேட்கும். அம்மாவும் அப்பாவும் உடனே பதட்டமாகி கீழே உள்ள அறைக்குள் போய் அடைந்து கொள்வார்கள்.

மீண்டும் அறிவிப்பு வரும்வரை அங்கேயே இருப்பார்கள். யாரும் யாருடனும் பேசக்கூட மாட்டார்கள். அப்பா அகமது அமைதியாக முழங்காலிட்டு மெக்காவின் திசை நோக்கிப் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருப்பார். இப்போதும் அப்படித்தான் அவர்களை இழுத்துக் கொண்டு கீழே ஓடினார் அம்மா. அங்கே ஒரு மூலையில் ஒடுங்கி ஆமினாவையும் யூசுப்பையும் அணைத்துக் கொண்டு பரக்கப் பரக்கப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் அம்மா பாத்திமா.  

வெளியில் போன அகமதுவை இன்னும் காணவில்லை. அவரும் எங்காவது ஒதுங்கியிருக்க வேண்டும். பத்திரமாகத் திரும்பி வரவேண்டும். ’அரே அல்லா படைத்தோனே எங்களைக் காத்து ரட்சிக்கணும் ‘

அம்மா பாத்திமா து ஆ ஓதிக் கொண்டேயிருந்தார்.

திடீர் திடீரென விமானங்கள் பறக்கும் ஓசை கேட்டது  சில சமயம் குண்டு வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டது.  அப்போது அம்மா பாத்திமா குழந்தைகளின் காதுகளைப் பொத்துவார். அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் அங்கே இருந்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. இருள் கவியத் தொடங்கியது. இன்னும் அறிவிப்பு வரவில்லை. குழந்தைகளால் ஒரே இடத்தில் இருக்கமுடியவில்லை. வயிறு பசித்தது.

“ அம்மா பசிக்குது..”

அம்மா பாத்திமா மேலே இருந்த வீட்டில் ஃப்ரிட்ஜில் பாலும் பிஸ்கட்டும் எடுத்துவரப் புறப்பட்டார்.

“ அம்மா பயம்மாருக்கும்மா.. நாங்களும் வாரோம்..” என்றார்கள். ஒரே இருட்டு. அவர்கள் தட்டுத்தடுமாறி படியேறினார்கள். மேலே போய் ஃபிரிட்ஜைத் திறக்கும்போது சன்னலுக்குக் குறுக்கே ஒரு டிரோன் மிக அருகில் பறந்து சென்றது. அதன் சத்தம் காதைத் துளைத்து இதயத்தில் நுழைந்தது. உயிரே போனது போல அப்படியே அசையாமல் நின்று விட்டாள் பாத்திமா. ஒரு சில நிமிடங்களில் கண்ணைப் பறிக்கும் மின்னல் வெளிச்சமும் கட்டிடங்கள் இடிந்து விழும் சத்தமும் கேட்டது.

‘ அரே அல்லா! “

என்று அப்படியே தரையில் குழந்தைகளைக் கீழே தள்ளிப் படுக்கவைத்தார் அம்மா பாத்திமா. குழந்தைகள் அலறினார்கள். அம்மாவும் அலறினார்.

பிறகு அமைதி.

திடீரெனக் குண்டு வெடிக்கும் சத்தம் மிக அருகில் கேட்டது. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு மொபைல் போனிலிருந்து அறிவிப்பு வந்தது. அறிவிப்பு வந்த சில நிமிடங்களில் அப்பா அகமது வாசல் கதவைத் தட்டினார்.

குழந்தைகள் முகங்கள் பயத்தினால் இருண்டு கிடந்தது. இதயம் படபடவென வேகமாக அடித்தது.

ஆமினாவுக்கு அருகில் இயந்திரத்துப்பாக்கி மனிதன் பொம்மையும் பீரங்கி பொம்மையும் கிட ந்தன. ஆமினா வேகமாக  எழுந்து அந்தப் பொம்மைகளை எடுத்தாள்.

குப்பைக் கூடையில் தூக்கி எறிந்தாள். .

“ ஒழிந்து போங்கள்!  “

அவள் கண்களில் இந்த உலகத்தின் மீதான கோபம் கொப்பளித்தது.

நன்றி - வண்ணக்கதிர்