வசீகரமும், பகடியும், உண்மையும், புனைவும்

 

வசீகரமும், பகடியும், உண்மையும், புனைவும் என்றுமுள இசையும்

-    கமலாலயன்

 

 

இசையைப் போன்றே எங்கும் பரவிப்படர்ந்து காற்றிலும் தவழ்ந்து மனித மனங்களை நிறைக்கும் வல்லமை பெற்றிருப்பது கதை. நெடுங்கதையோ, சிறுகதையோ – ஒரு கதையின் அளவு அல்ல, முதன்மையிடம் பெறுகிற அம்சம். ஒரு நிகழ்வை, வரலாற்றை, உணர்வெழுச்சியை, மானிடத்தின் நடுவே பொங்கிப் பரவும் - பரப்பும் நேசத்தை நறுக்கென வெளிப்படுத்தும் சின்னஞ் சிறு நடைச்சித்திரமே ஒரு கதையெனப்படுவதற்குப் போதுமானது.

அப்படியான வெளிப்பாடுகளைக் குறுங்கதைகள் என்கிற வகைமையில் அடக்குகிறார்கள் எழுத்தாளர்கள்.

 “கவிதைக்கு நெருக்கமாக, புதிர்வழியின் வாசலாக, ஜென் தியானமாக, ஒரு கைக் கடலாக, பலூனில் சிறைப்பட்ட காற்றாக, இரு கரங்களின் கூட்டுக்குள் ஒளிரும் சுடராக, வரலாற்றின் நினைவாக, வாழ்வின் முரணை உணர்த்தும் எறும்பின் கடியாக” க் குறுங்கதைகள் இருக்கலாம் என்கிறார் உதயசங்கர். இந்த எல்லாவித அனுபவத்தெறிப்புகளையும், இவற்றுக்கு அப்பால், வாசிக்கும் வாசகரின் மனோலயங்களுக்கு இசைய இன்னும் பல அனுபவங்களைத் தரும் சாத்தியங்களும் அவரின் ‘என்றுமுள இசை’ தொகுப்பில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.

கோவில்பட்டிக்காரரான உதயசங்கர், கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை, மொழி பெயர்ப்பு, சிறார் இலக்கியம், குறுநாவல் –போன்ற பன்முக வடிவங்களில் 200 –க்கு மேற்பட்ட நூல்களை எழுதியிருப்பவர் எனும் தகவல் நூலின் உள் அட்டையில் இடம் பெற்று பிரமிப்பூட்டுகிறது. ‘எண்ணிக்கையில் என்ன இருக்கு?’ என யாரும் ஒதுக்கித்தள்ளி விட முடியாத விரிவும்,ஆழமும் கொண்ட கதைகளை ஏராளமாக எழுதியிருப்பவர் உதயசங்கர். சிறார் இலக்கியத்திற்கென ‘பால சாகித்திய புரஸ்கார்’ விருதும் பெற்றவர்.  

ஆலாபனையில் எழுந்து காற்றில் எங்கும் பரவிக் காதுகளையும், கேட்போரின் மனங்களையும் நிறைக்கும் இசையை ஒரு கோட்டுச் சித்திரமாகத் தந்திருக்கிறார் டாக்டர் உ. நவீனா. அது நூலின் அட்டைப் படமாக இடம் பெற்றிருக்கிறது. 

‘தெறிப்புகளின் கலை’ எனும் தலைப்பில் உதயசங்கர் எழுதியுள்ள முன்னுரை பொருள் பொதிந்தது. நூலினுள் பயணிப்பவர்களுக்குக் கை விளக்கு அது. குறுங்கதை என்பது சின்னஞ்சிறு தீவைப் போன்றது எனக் கூறும் ஓர் ஆங்கில மேற்கோளும் தொடக்கத்திலேயே இடம் பெற்றுள்ளது.   பூமியின் கடினமான மேற்பரப்பினுள் அறியவியலாத அல்லது இதுவரை அறியப்படாத பெருவெடிப்பிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டு, அதனைச் சூழ்ந்து பரவிப் பெருகும் பெருங்கடல்களால் மேலும் விரிவும்,ஆழமும் பெறும் கலை வடிவமே குறுங்கதை எனச்சொல்லும் அந்த மேற்கோள், நமது வாசிப்பின் எல்லைகளை விரிவாக்குகிறது.

‘எட்டிப்பார்த்த மரணம்’ எனும் முதற்கதையின் முடிவில் கிடைக்கும் வெளிச்சம், ஒரு பேரொளியாய்ப் பரவுகிறது. ‘துப்பாக்கிக்குண்டின் துக்கப் பாடல்’ –இரண்டாவது கதை. படிக்கும் போதே மனதை உலுக்கி, நம்மையும் ‘ஹே ராம்!’ என அரற்றச்செய்து விடும். இன்றைய ‘கோட்சே’க்களின் செவுளில் அறையும் போர்க்குரல் அது!

லாகூரின் சிறை அறைக்குள் மனதினுள் ஒருவர் வாசிக்கும் சொற்கள், நிதானமாகச் சிறை வாராந்தாவில் நடந்து சென்று, தூக்குமேடையில் தொங்கும் கயிற்றை முத்தமிடுகின்றன! அவை (பகத்சிங் மறைந்து)  பல்லாண்டுகள் கடந்த பின்னும் நட்சத்திரங்களைப் போல நிரந்தரமாய் ஒளி வீசிக்கொண்டிருக்கின்றன என முடியும் கதை, சுதந்திர வேட்கை நிரம்பிய சொற்களின் வல்லமையை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. 

உலகம் முழுவதிலும் புரட்சியை நடத்த வேண்டுமெனப் புறப்பட்டவன், ஒரு பாழடைந்த பழைய பள்ளியின் உளுத்துப்போன பெஞ்சின் மீது கிடத்தப்பட்டிருந்தான். சாயம் போன கரும்பலகையில் என்றைக்கோ யாரோ எழுதிப்போயிருந்த எழுத்துகள் மங்கலாகத் தெரிந்தன. பொலிவியா நாட்டின் ஒரு மூலை அது. அங்குப் பள்ளிகள் திறந்தே வெகு நாள்களாகி விட்டிருந்தன. குழந்தைகளின் கல்வி நின்று போயிருந்தது. புரட்சிக்குப் பின்பு பள்ளிகளைச் சீர் செய்வோம் என்று அவன் முணுமுணுத்தான். அந்த முணுமுணுப்பைக் கிழித்துக் கொண்டு ஒரு குண்டு அவனின் மார்பைத் துளைத்தது. குழந்தைகளின் சிரிப்பொலி முழங்கும் ஓர் எதிர்காலப்பள்ளி அவனுடைய கண்களில் கனவுப்புன்னகையாய் மீந்திருந்தது..

கனல் பூக்கள், என்றுமுள இசை, நோக்கம், பொடுலிடினம், இறுதியுணவு, செத்த எலி, பார்வை, தேவதைக்கதை, அலறிய கடவுளர், ஊர், காலாதீதம், வீடு, இமைப்பொழுது தூரம், பூப்பதும், நடை, தொடுகை, மரணத்தின் நற்செய்தி, கதையின் கதை, மாற்றம், குரல், அறியாத தேவதை, சந்தை – ஆகிய கதைகளை நாம் வாசிக்கும் போதே வரலாறும், காதலும், நடப்புலகின் அநீதிகளும், எதிர்க்குரல்களும், குழந்தைமையும் இவற்றில் பின்னிப்பிணைந்து இழையோடிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை உணர முடியும். இக்கதைகளின் உலகம் வசீகரமும், பகடியும், உண்மையும், புனைவும் கலந்து உருக்கொண்ட ஒன்று.

வடிவில் சிறிய, ஆனால் அவை சொல்லும் செய்திகளில் பெரும் பரிமாணங்கள் நிறைந்தவை. கவிதைகளில் சொல்லாமல் விடப்பட்டிருக்கும் செய்திகள், நவீனாவின் கோட்டோவியங்களில் மறைபொருளாய்க் கண்சிமிட்டுகின்றன. மிக அழகான வடிவமைப்பு. இசைக்கோர்வையும், உயிர்ச்சங்கிலியும் மிளிரும் அட்டைப்படம், மனதை வருடும் மெல்லிசையின் சித்திர வடிவம்.

என்றுமுள இசை= குறுங்கதைகள்

உதயசங்கர்

பக்கங்கள்: 88  விலை ரூ. 150/ 

செவ்வியல் பதிப்பகம்

தொடர்புக்கு: 9488406868    

நன்றி - இந்து தமிழ் திசை                                   

-     

காலமறிந்து பாடும் குயிலின் கானமாய்…

 

 காலமறிந்து பாடும் குயிலின் கானமாய்…இனிமை தரும் குழந்தைப்பாடல்கள்

.    தமிழ்ச்சிறார் இலக்கியத்தில் முதலில் கதைகளும் பாடல்களும் வாய்மொழியாகவே இருந்தது. அப்போது தாலாட்டுப்பாடல்கள் மட்டுமே குழந்தைகளுக்கான பாடல்களாக இருந்தன. தாலாட்டுப்பாடல் வடிவிலிருந்தே குழந்தைப்பாடல்கள் தோன்றியிருக்கிறது. கவிமணி தேசியவிநாயகம் தொடங்கி வைத்த இலக்கியப்பாரம்பரியததை குழந்தைக்கவிஞர். அழ.வள்ளியப்பா உச்சத்துக்குக் கொண்டு சென்றார். 2000 க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதி இன்றும் குழந்தைகளின் நாவில் தவழ்கின்றன அழ.வள்ளியப்பாவின் பாடல்கள். தமிழ்ச்சிறார் இலக்கியத்தின் பொற்காலமாக அழ.வள்ளியப்பாவின் காலம் இருந்தது. அவர் காலத்தில் ஏராளமான குழந்தைக்கவிஞர்களும் உருவானார்கள்.

    அந்த வகையில் இன்றைய நவீனத் தமிழ்ச்சிறார் இலக்கியத்தில் குழந்தைப்பாடல்களை எழுதிக்கொண்டிருப்பவர்கள் மிகவும் குறைவு. அவர்களில் முதன்மையானவராக நம் காலத்தின் கவிஞராக குருங்குளம்.முத்துராஜா இருக்கிறார்.

     குழந்தைகளுக்காகப் பாடும் பாடல்கள் எளிமையாக இருக்கவேண்டும். பெரும்பாலும் மூன்று அல்லது நான்கு அசைச்சொற்களோடு இருக்கவேண்டும். சந்தநயம் வேண்டும். வரிகளின் முதலடியோ ஈற்றடியோ எதுகை மோனையோடு இருக்க வேண்டும். இசைக்கு இசைவாக ஏகாரத்தில் முடிகிற சொற்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும். பாடலாகப் பாடப்படுகிற இசைக்கோர்வை வேண்டும்.

    பாடல்கள் குழந்தைகளுக்கு இந்த உலகை அறிமுகப்படுத்தவோ, உலக நடைமுறைகளைப் பற்றிய சித்திரங்களையோ, இயற்கையைப் பற்றிய காட்சிகளையோ,அறிமுகப்படுத்தலாம்.  அன்றாட வாழ்வின் நடவடிக்கைகளைப்பற்றியோ, எளிய கணிதம், அறிவியல், பற்றியதாக இருக்கலாம். வேடிக்கையாகவோ, விடுகதைப்பாடல்களாக, இருக்கலாம். மானுட அறம், பகுத்தறிவு, சமூகவிழிப்புணர்வு,உறவுகளின் மேன்மை குறித்தோ, பாடல்கள் இருக்கலாம். குழந்தைகளின் ஆர்வத்தைத்தூண்டும் கதைப்பாடல்களாகவோ, விளையாட்டுப்பாடல்களாகவோ, இருக்கலாம்.

    எளிய வார்த்தைகளை இசையுடனும் பொருளுடனும் கோர்க்கும் திறமை. ஏனெனில் குழந்தைகள் பாடல்களை விளையாட்டாய் பாடும்போதே முதலில் தாய்மொழியை தெரிந்து கொள்கிறார்கள். மொழிவளம் அவர்களுடைய மனதில் உரமாகிறது. அவர்கள் அதன் வழியே உலகை அறிந்து கொள்கிறார்கள்.

    இப்படி குழந்தைப்பாடல்களை எப்படி எழுதுவது என்பது குறித்து சில சிந்தனைகளிருந்தாலும் பெரும்பாலான நம் கவிஞர்களின் பாடல்களில் சில பல குறைகள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. கூறியது கூறல், அசைச்சொற்களின் சமமின்மை, இசையாகப் பாடுவதற்கு இயலாத சொற்சேர்க்கை என்று சொல்லலாம்.

    ஆனால் அவற்றையெல்லாம் தகர்த்தெறிந்து கிழக்கின் சூரியனாக குருங்குளம் முத்துராஜா எழுகிறார். பாடுபொருளில் புதுமை, எளிய சொற்கள், கருத்துச்செறிவு, சமகாலத்தைப் பேசும் குரல், எதிர்காலத்தை உணர்த்தும் விதம், நகைச்சுவை, கதைப்பாடல், விடுகதைப்பாடல் என்று எல்லாவிதமான பாடல்களையும் அழகாகக் கோர்த்திருக்கிறார்.

    மொழியின் மீதான ஆளுமையே இத்தகைய எளிமையைக் கொண்டு வரும். குழந்தைகளுக்கு எதைக் கொடுக்க வேண்டும்? எப்படிக் கொடுக்கவேண்டும் என்ற தெளிவே சமகாலத்தைச் சொல்ல வைக்கிறது.

நேற்றும் இன்றும் நாளையாகும்

நிலைப்பதில்லை எதுவும் புது

மாற்றம் இல்லா பழமைத்தனம்

மூடத்தனம் என்று அறிவோமே..

    இதை விட எளிதான சமூக இயங்கியலைக் குழந்தைகள் புரிந்துகொள்ளும்படி சொல்ல முடியுமா? காட்சிரூபமாய் குழந்தைகளிடம் இயற்கை அறிமுகப்படுத்தும் பாடலாக பரங்கிக்காய் பத்தையாக நிலாவையும் சிதறிய அதன் விதைகளாக நட்சத்திரங்களையும் சொல்வது புதுமையான ஒன்று.

    மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் வார்த்தைகளில் ஒரு தோலிசைக்கருவியின் இசையைக் கொண்டு வரும் பாடலாக.நாட்டு நாட்டு என்று தொடங்கும் பாடல் அமைந்துள்ளது. அதன் கடைசிவரிகளில்,

ஏழைபடும் பாடு – அதை

உடைத்தெறியப் பாடுபடு

கவிஞரின் சமூகப்பார்வை புலப்படுகிறது. இன்னொரு பாடலில்,

இருப்பதெல்லாம் பகிர்ந்து கொடுக்கும்

கருவி ஒண்ணு செய்யணும்

எவரும் இங்கே பட்டினியால்

சாகாமல் தடுக்கணும்

என்று சொல்கிறார். மூடநம்பிக்கைகளை குழந்தைகளிடம் சொல்வதற்காக,

பல்லியோட பல்லி பேச

பளீச் என்று கத்துது

பகுத்தறிய வேணும் இதில்

பலன் என்ன இருக்குது?

என்ற கேள்வியை முன்வைப்பதாகட்டும்.

வலிமையாலே காட்டாட்சி

நடத்தியது போதும் இங்கே

எளியவர்க்கும் ஆட்சியிலே

சரிபங்கு வேண்டும்

ஒரே காடு ஒரே அரசன்

உருப்படாது ஓடு

இனத்துக்கொரு தலைவன் இனி

இது எங்க காடு

    என்று சொல்லும்போது சமகாலம் நம் கண்முன்னால் ஓடுகிறது. ஒரு திருமணத்தில் என்னவெல்லாம் பார்க்கப்படுகிறது என்பதையும் அவற்றை நிராகரிக்கும் விதமாகவும் பூனை கலியாணக்கதைப் பாடல் நகைச்சுவையாகச் சொல்கிறது.

    குமாரோட காரு பாடலில் குழந்தைகள் எப்படி காரோட்டுகிறார்கள் என்பதைச் சொல்லும் பாடல். நுட்பமான வார்த்தைகளில் விவரிக்கிறார் முத்துராஜா. சந்தைக்கு வரும் விலங்குகள் இந்த உலகம் எங்களுக்கும் சொந்தம் தான் என்று சொல்வதாக அமைந்த பாடல் பூமிப்பந்தில் அனைத்துயிர்களும் சமமென்பதைச் சொல்கிறது.

    குளத்தில் தட்டைச்சில்லு எறியும்போது தோன்றும் வட்ட வட்ட அலைகளைத் தோசை என்கிறார் கவிஞர். அந்தத் தோசைகளை எண்ணிமுடிக்கும்முன்பே மறைந்துவிடுவதாக முடிக்கும்போது நமக்கு காடியின் அழகியல் உணர்வு தொற்றிக் கொள்கிறது. பெண்ணுரிமை பேசும் நில்லாமல் ஓடி வா என்ற பாடலில் சமகாலத்தில் பெண்குழந்தைகள் எதிர்கொள்ளும் அத்தனை சவால்களையும் முன்வைத்து பேசி அவற்றைத் தகர்த்தெறியும் தன்னம்பிக்கையைக் கொடுக்கிறார் கவிஞர்.

    குழந்தைபாடல்களின் வகைமைகளான கதைப்பாடல்களாக அக்க்காக்குருவி, வேட்டைக்காரநரி, பூனை கலியாணக்கதை, போன்றவையும், விடுகதைப்பாடல், வாழைப்பழப்பாடலும், விளையாட்டுப்பாடலாக கிச்சு கிச்சுத்தாம்பாளமும், இயற்கையை அறிமுகப்படுத்தும் பாடலாக தண்ணீர் பாடலும் அமைந்திருக்கின்றன. ஒவ்வொரு பாடலும் ஒவ்வொரு விதத்தில் சிறப்பான பாடலாக அமைந்திருப்பது சிறப்பானது. நமது நாட்டின் பன்முகத்தன்மையைப் பறைசாற்றும் ரயில் பாடல் மிக அற்புதமான பாடல். ஒவ்வொரு மொழியிலும் பாடல் பேசுகிறது. கவிஞரின் அக்கறையையும் உழைப்பையும் காட்டுகிறது. இன்றைய நவீன அறிவியல் யுகத்திலும் நடைமுறையிலிருக்கும் கொடிய தீண்டாமை குறித்த நாங்க ஏன் ஒதுங்கணும்? என்ற பாடல் கேட்கும் கேள்விகளும் பாடலின் முடிவும் சிந்திக்க வைக்கிறது.

    அம்ரிதா தேவி- மரங்களைக் காப்பாற்றிய பெண் என்ற கதைப்பாடல் உண்மைச்சம்பவத்தைக் குழந்தைகளுக்குப் பாடலாக எப்படிக் கொடுக்க வேண்டுமென்பதற்கு ஒரு முன்னுதாரணம். உடுக்கடிப்பாட்டில் ஓசைநயத்தில் ஓங்கி ஒலிக்கும் சமூக அக்கறை கொண்ட பாடலாக விளங்குகிறது.

    அக்காக்குருவி என்ற இந்தக் குழந்தைகள் பாடல் தொகுப்பில் குருங்குளம் முத்துராஜா முதலிலே குறிப்பிட்டதைப் போல நம் காலத்தைப் பேசும் குழந்தைக்கவிஞராக முத்திரை பதித்துள்ளார். இன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பலருக்கும், எழுத நினைப்பவர்களுக்கும் அவ்ருடைய பாடல்கள் முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கின்றன.