மண்டோ’ என்ற பேராளுமை

 

மண்டோ’ என்ற பேராளுமை

 சுகன்யா ராமநாதன் 

உலகப் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் சதத் ஹாசன் மண்டோவின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பத்து கதைகள் கொண்ட தொகுப்பு ‘நிர்வாணக் குரல்கள்’. நூல்வனம் வெளியீட்டில் எழுத்தாளர் உதயசங்கர் மொழிபெயர்ப்பில் வந்திருக்கும் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுப்பு ஓர் தாக்கம் தரும் வாசிப்பு அனுபவத்தை கொடுக்கிறது.

 

இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினைக் காலங்களின் கொடுமைகளை ரத்தமும் சதையுமாக காட்சிப்படுத்தியவர் எழுத்தாளர் மண்டோ. ஒரு மனிதர் தன் சக மனிதரை மதம் கொண்டு பிரித்துப் பார்ப்பதென்பது எப்படி நிகழ்கிறது? உற்ற நண்பர்கள், அண்டை வீட்டார், பழகிய மனிதர்களை, யாரோ பரப்பும் வெறுப்புப் பிரச்சாரத்திற்கு பலியாகி, சுய சிந்தனையை இழக்க வைப்பது எது?

பிரிவினை என்பது வரலாற்றின் வடு கிடையாது. அது ரத்தமும் சீழும் வழிந்தோடுகிற ஆறாத புண். துள்ளத் துடிக்க இன்றும் உயிர்களைக் காவு வாங்கும் உயிர்க்கொல்லி. மனித மனங்களில் வெறுப்பு என்னும் நெருப்பை அணையாமல் காத்து நின்று, அன்பை அண்டவிடாமல் தடுக்கும் எரிபொருள். அரசு அதிகாரம், அறிவுஜீவிகளின் கட்டுக்கதைகள், ஊடகங்களின் பிரச்சாரம், கண்கள் கட்டப்பட்ட நீதிமன்றங்கள், செல்லாகாசான அநேக ஜனநாயகக் கருவிகள் என்று சூழல் அச்சுறுத்துவதாக இருந்த போதிலும், எதிர்ப்புக் குரல்கள் ஓங்கி ஒலிக்கத்தான் செய்கின்றன.

மண்டோவின் குரலை தமிழில் ஒலிக்கச் செய்திருக்கும் எழுத்தாளர் உதயசங்கர் இருண்ட காலத்தில் ஒளி பாய்ச்சி இருக்கிறார். பிரிவினைக் காலத்தின் ஆழம் அகலம் என்று ஒரு பரந்த விரிந்த கால சாட்சியாக அமைந்திருக்கிறது மண்டோவின் எழுத்துகள்.

இந்த கதைத் தொகுப்பில் இடம் பெற்றிருக்கும் பத்து கதைகளும், மனித மனங்களின் உண்மைக் காட்சிச் சித்திரங்கள். மண்டோவின் கதாபாத்திரங்கள், பாசாங்கு இல்லாமல் முரண்களுடன் உலவுகிறார்கள். முக்கால் நூற்றாண்டை கடந்தும் நமது இன்றைய காலத்தின் உடைகளை உடுத்திக்கொண்டு, இன்றைய சூழலுக்கு பொருந்திப் போய்விடுகிறார்கள். நம்மை மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாக்குகிறார்கள், நம்மை சிரிக்க வைக்கிறார்கள், முகம் சுளிக்கச் செய்கிறார்கள், நம்மை அவர்களின் விசிறிகளாகச் செய்கிறார்கள். இந்த மாயாஜாலத்தை நிகழ்த்துவது மண்டோவின் எழுத்துகள்.

‘பிஸ்மில்லா’ கதையில் வரும் பெண், வினோதமான பெயர் கொண்டவளாகவும், ஒரு ஆழ்ந்த சோகத்தைச் சுமந்த கண்களுக்குச் சொந்தக்காரியாகவும் இருக்கிறாள். அவள் சோகத்தின் காரணம் கதையின் இறுதியில் வெளிப்படுகிறது. ஒரு பெரும் சமூகக் கோரத்தை நம் மனதில் கடத்திவிடுகிறது ஒரு தனிமனிதப் பார்வையில் விரியும் கதை.

‘மெழுகுவர்த்தியின் கண்ணீர்’ கதை பாலியல் தொழிலாளியின் வாழ்க்கை, ஒரு சக்கரத்தைப் போல எப்படி தன் குழந்தைகளின் வாழ்வையும் நசுக்கிச் சுழல்கிறது என்று காட்சிப்படுத்துகிறது.

‘நிர்வாணக் குரல்கள்’ மனதை உலுக்கியெடுக்கும் கதை. ஒரு சமூகம் சிதையுண்டு போகும் போது இறந்தவர்களைப் பற்றியும், நாசம் அடைந்தவர்களின் வாழ்க்கையையும் பேசும் ஆட்களுக்கே குறைவிருக்கும் போது, தப்பிப் பிழைத்தவர்களின் வாழ்க்கைப்  பாடுகளைப் பாடுபவராகவும் மண்டோ இருந்திருக்கிறார், எப்படியோ பிழைப்பு நடத்தி, கலியாணம் முடித்து, பிள்ளைகள் பெற்று வாழ்க்கை ஓடாத்தான் செய்கிறது பெரும்பகுதியினருக்கு. கூருணர்வு கொண்ட சிலர் இந்த மனசாட்சி செத்த சமூகத்தில் மனம் பிறழ்கிறார்கள்.

பிரிவினைக்குப் பிந்தைய பகைமையின் காரணமாக சிந்து நதி நீர்வள அரசியலைப் பற்றி பேசும் கதை 'யாசித்'. உள்நாட்டிலும் ஆறுகளை ஆயுதமாக்கும் அரசியல் கேவலங்களை நாம் பார்த்துக்கொண்டேதான் இருக்கிறோம். மனித மனங்கள் விரியாதவரை மண்டோவின் எழுத்துகள் சமகாலத்திய எழுத்துகள் தான்.

சமூக அரசியல் சூழ்நிலைகளை பேசும் மண்டோ, மனிதர்களின் மனங்களில் எழும் நுண் உணர்வுகளுக்கும் தன் எழுத்துகள் மூலம் வடிவம் கொடுக்கிறார். சமூகக் கொடுமைகளின் தோற்றுவாய் ஒரு வகையில் பார்த்தால் தனி மனித மனம் தான். அதில் எழும் உணர்வுகள் பரிசீலனைக்கு உட்படுத்தப் பட வேண்டும். மனக் கசடுகளை வடிக்கட்டும் ஒரு வகை வடிகட்டி தான் இலக்கியம்.

‘கோழை’ கதை, காதல் காம உணர்ச்சிக்கு ஆட்பட்ட ஒரு ஆணின் மன சஞ்சலங்களைப் பேசுகிறது. ‘கேள்விக்குறியான கௌரவம்’ என்ற கதையில் வரும் மம்மது பாய் தாதா கருணை உள்ளம் கொண்ட ஒரு ரௌடி. தன்னைச் சுற்றி இருப்பவர்களின் மீது பொறுப்பேற்றுக் கொள்ளும் பண்புடையவன். கதையின் கடைசியில் தன் மீசையை இழக்க நேர்ந்ததை நினைத்து கதறி அழுகிறான். இந்த கதையில் மண்டோவின் நகைச்சுவை உணர்வை நாம் ரசிக்கலாம். இந்த இரண்டு கதைகளுமே ஆண் பாலினம் என்ற பிம்பத்திற்கு பின்னால் ஒளிந்து கிடக்கும் பலவீனங்களை, அதன் இயல்பான குணாதிசயங்களுடன் காட்டுகிறது.     

‘தோற்றுக்கொண்டே இருப்பவனின்’ கதை நுட்பமான மனித பாசாங்குகளை வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிறது.   

‘ஆறுதல்’ கதை, ஒரு சிறு வயது விதவையின் பன்முக சித்திரவதைகளைப் பேசுகிறது. பெண்கள் கூட தூற்றி ஒதுக்கும் சமூக விலக்கு மற்றும் அவளின் நிலையை சாதகமாக எடுத்துக்கொள்ளும் ஆண்களின் பார்வை ஒருபுறம், இன்னொரு புறம் இளமையின் தனிமை வாட்டியெடுக்கும் கொடுமைக்கு ஆறுதல் தேடும் மனம் என்று ஒரே கதையில் பல பார்வைகளை முன்வைக்கிறார்.  

 

‘ஷாடோலின் எலி’ என்ற கதை மதங்களின் பெயரில் நடக்கும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு பலியாகும் குழந்தைகளின் கதை. பட்டறிவு, பகுத்தறிவு, இயற்கை உள்ளுணர்வு இவை அனைத்தும் எல்லா மனிதர்களுக்கும் இருக்கிறது தானே! பிறகு எப்படி கட்டுக்கதைகளை நம்பி வாழ்க்கையை தொலைக்கிறார்கள் என்ற ஆழமான கேள்வியை இந்தக் கதை நம் மீது வீசுகிறது.

ரசிகர் மனநிலை, பிரபலத்தின் மனநிலை, அவ்விரண்டிற்கும் இடையே இழையோடும் தொடர்பையும் சொல்லும் ஒரு இயல்பான கதை ‘நூர்ஜஹான்’.

உண்மைகளின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்ட புனைவின் மாளிகையில் அரசனாக அமர்ந்து ஆட்சி செய்கிறார் மண்டோ. அந்த மர்ம மாளிகையில் ஏராளமான காட்சிப் பிழைகளின் பிம்பங்களை வாசகர்கள் தரிசிக்கலாம். தங்களைப் பொருத்திப் பார்த்து தம்தம் மனதின் இருண்ட மூலைகளை கண்டடையலாம்.

இந்த தொகுப்பின் மொழி பெயர்ப்பு மூல மொழியில் வாசிப்பது போன்ற அனுபவத்தை கொடுத்தது. முன்னுரை ‘மண்டோ’ என்ற பேராளுமை பற்றிய ஒரு அருமையான அறிமுகத்தை கொடுத்து, தொகுப்பிற்குள் வழிவிடுகிறது.

 

நூல்: நிர்வாணக் குரல்கள்

எழுத்தாளர்: சதத் ஹாசன் மண்டோ

தமிழில்: உதயசங்கர்

விலை: 220/-

பக்கம்:144

வெளியீடு: நூல்வனம்

தொடர்பு: +91 9751549992

நன்றி - தோழர்.சுகன்யா ராமநாதன்

 

ரத்தக்காயங்களால் வரையப்பட்ட ஓவியங்கள் -- சரிதாஜோ

 மண்டோவின் நிர்வாணக்குரல்கள்

தமிழில் : உதயசங்கர்

பதிப்பகம் : நூல்வனம்

விலை : 220

பக்கங்கள் : 144

மொழிபெயர்ப்பு (சிறுகதை தொகுப்பு)

தொடர்புக்கு - +91 97515 49992

நூலுக்குள்..

எழுதுங்கள் என் கல்லறையில்

இங்கே கிடக்கிறான் சதத் ஹாசன் மண்டோ அவனுடன் சேர்ந்து சிறுகதைக் கலையின் அத்தனை மர்மங்களும் கலைத்திறன்களும் புதைக்கப்பட்டு விட்டன டன் கணக்கிலான மண்ணுக்கடியில் கிடக்கும் அவன் கடவுளை விட மிகச்சிறந்த சிறுகதை எழுத்தாளர் அவன் தானோ என்று வியந்து கொண்டிருக்கிறான்...

இந்த வாசகத்தை இறப்பதற்கு ஒரு வருடத்திற்கு முன் கூறிவிட்டு இன்று அந்த மாபெரும் உன்னத எழுத்தாளன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்.

ஆனால் அவன் எழுத்துக்கள் இன்றும் பாதிக்கப்பட்ட சமூகத்தால் வெறுக்கப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்ட சாமானிய மனிதர்களுக்கு நியாயம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

இடதுசாரி ஆகவும் சோஸலிஸ்ட்டாகவும் முற்போக்கு வாதியாகவும் இருந்த மண்டோ எழுதிய முதல் கதை தமாஷா என்ற ஜாலியன் வாலாபாக் பற்றிய கதை.

சினிமாவிற்கு எழுதிய முதல் கதை தோல்வி. ஆனாலும் தொடர்ந்து சினிமாவிற்கு கதை எழுதினார். பத்திரிகைகளில் எழுதினார். 1940ல் முதல் தொகுப்பும் 1942ல் இரண்டாம் தொகுப்பு 1943 மூன்றாம் தொகுப்பு பிறகு வாழ்நாளில் இரு பெரும் இழப்புகள்.

அம்மாவையும் மூத்த மகனையும் இழந்தபின் அந்த இழப்பின் வலியை வாழ்நாள் முழுவதும் தூக்கி சுமந்தபடியே வாழ்ந்தார்.

நாடு கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்த காலம் மண்டோ மனைவி குழந்தைகளுடன் பாகிஸ்தானுக்குப் போய்விட்டார்.

1948 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1955 ஆம் ஆண்டு வரை மிகத் தீவிரமான எழுத்தாளராக இயங்கினார். கிட்டத்தட்ட ஒரு நாளைக்கு ஒரு கதை என்ற வீதத்தில் எழுதி இருக்கிறார்.

ஒரே கதையை வேறு வேறு மாதிரி எழுதியிருக்கிறார். ஒரே கதையின் முடிவுகளை மாற்றி மாற்றி எழுதியிருக்கிறார். இப்படி புது புது யுக்திகளை தன்னுடைய கதைகளில் நுழைத்திருக்கிறார்.

இந்தியா பாகிஸ்தான் இடையே இருந்த பகைமை தீவிரமாக இருந்த காலத்தில் மிகுந்த மன உளைச்சலுடன் மனதின் உணர்ச்சிகளை தாங்க முடியாமல் அதீத குடியுடன் அலைக்கழிந்திருக்கிறார் மண்டோ.

குடி வெற்றி கொள்ள முடியாத சந்தர்ப்பங்களில் மனநல மருத்துவமனையில் உள்நோயாளியாக சிகிச்சை எடுத்திருக்கிறார். உணர்ச்சியின் உக்கிரத்தை அவர் எழுதுவதின் மூலமே சமாதானப்படுத்தி இருக்கிறார். அதற்கு குடி தேவைப்பட்டிருக்கிறது.

அவரை சதாகாலமும் போலியான மனித சமூக மனிதர் இருந்த நாகரிகமான ஆடைகளுக்கு பின்னால் இருக்கும் அழுகிய புண்களின் வடிந்து கொண்டிருக்கும் சீல் தொந்தரவு செய்து கொண்டே இருந்தது.

அவருடைய கதைகளுக்கு நீதிமன்றத்தில் ஏறி இருக்கிறார்.

ஒருமுறை தண்டிக்கவும் பட்டிருக்கிறார். ஆனால் இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினையில் நடந்த இருண்ட காலத்தின் கதைகளை மட்டுமே மண்டோ பதிவு செய்திருக்கிறார்.

மண்டோவின் கதைகள் நுட்பங்கள் நிறைந்தது. இருளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டக் கூடியது.

ஆனால் அந்த வெளிச்சத்தில் இந்த உலகம் பைத்தியக்காரத்தனமாக தெரிந்தது.

எல்லா கதைகளும் துல்லியமான விவரங்களை நேர்த்தியான கதை சொலலுடன் அழுத்தமான கதாபாத்திரங்களுடன் எழுதப்பட்டிருப்பது மண்டோவின் மேதமைக்குச் சான்று.

மீண்டும் மீண்டும் வாசிப்பதன் மூலமே புது சமூகம் தன்னுடைய மனப்பிறழ்வுகளை கண்டு உணர்ந்து சரி செய்து கொள்ள முடியும். முன்போதிலும் காட்டிலும் இப்பொழுது மண்டோ அதிகம் தேவைப்படுகிறார்.

எழுத்தாளர் உதயசங்கர் அவர்கள் நிர்வாணக் குரலுக்கு எழுதிய இந்த முன்னுரை மண்டோவின் வாழ்க்கையை நமக்கு படம் பிடித்து காட்டுகிறது.

கதைகளுக்குள்..

பிஸ்மில்லாவைப் பற்றி கூறியாக வேண்டும். திரைப்படத் தயாரிப்புக்காக ஜாகீரைச் சந்திக்கச் செல்கிறார் சையத். இருவரும் விரைவில் நண்பர்களாகி விடுகிறார்கள். ஜாகிரின் மனைவி பிஸ்மில்லாதான் அவர் எடுக்கவிருக்கும் படத்தின் கதாநாயகி என்று கூறுகிறார்.

பிஸ்மில்லாவின் அந்த பெரிய கண்களில் சோகம் ஒளிந்து இருப்பதை சையத் உணர்கிறார்.

அந்த சோகம் நிறைந்த கண்களுக்குள் பலமுறை பாய்ந்து விழுந்திருக்கிறான் சையத்.

அவனை பல முறை மூழ்கடித்ததும் அவளுடைய பெரிய சோகமான கண்கள்தான். கண்களில் உள்ள சோகத்தின் எல்லாத் தடயங்களையும் கழுவி சுத்தப்படுத்தும் வரை அந்த கண்களை முத்தமிட வேண்டும் என்று தீராத ஆசை அவனுக்கு.

அந்த பெரிய சோகம் நிறைந்த கண்கள் எப்பொழுதும் தூக்க கலக்கத்துடனே இருப்பதை சையத் கவனிக்கிறான். அன்றும் அப்படித்தான் ஜாஹிரே காணச் சென்ற சையத் பிஸ்மில்லாவோடு பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே பிஸ்மில்லா உறங்கி விடுகிறார்.

அடுத்த நாள் அவர்களின் வீட்டிற்கு செல்லும் பொழுது பிஸ்மில்லாவைப் பற்றி ஊர் மக்கள் பேசியதும் ஜாகிரை போலீஸ் பிடித்ததும் இந்தக் கதையின் எதிர்பாராத ஒரு திருப்பம் என்னவாக இருக்கும்?

****†***

ஆறுதல் கதையில் சாரதாவுக்கு நேர்ந்த அவமானம் அதன் பிறகான ஆறுதல் வரிகளும் அந்த ஆறுதல் படுத்தும் பொழுது பேசிய பேச்சுக்களும் உளவியல் ரீதியாக நுட்பமாக மனதை படம்பிடித்தது மிக சரியான வார்த்தைகள்.

ஆறுதல் என்பது என்றுமே மிகப்பெரிய தத்துவம் நிறைந்த வார்த்தைகளைத் தேடுவதில்லை.

மிக எளிமையான அன்பு கூறும் வார்த்தைகளையே எதிர்பார்க்கிறது. சில நேரங்களில் மௌனம் கூட ஆறுதல் ஆகிவிடும். சில நேரங்களில் காது கொடுத்தலே அவர்களுக்கு ஆறுதலாகிவிடும்.

நிர்வாணக் குரல்கள் கதை வியப்பின் உச்சம். இப்படி கூட ஒரு மனிதனால் சிந்திக்க முடியுமா? கட்டில்கள் பேசுமா? குரல்கள் துரத்துமா? காமம் ஒரு மனிதனை இப்படி அலைக்கழிக்குமா? ஒரு மனித வாழ்வில் காமத்திற்கான இடம் என்ன?

சுற்றி இருந்து எழுப்பும் குரல்கள் ஒருவனை இப்படித் துரத்துமா? முடிவில் அவனுக்கு மனப்பிறழ்வை ஏற்படுத்துமா? கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட கதை.

*********

ஒரு மனிதன் எல்லா இடங்களிலும் பயம் கொண்டே இருக்கிறான். தெனாலி படத்தில் வருவது போல எதற்கெடுத்தாலும் அவனுக்கு பயம் பயம் பயம்.

இந்த பயத்தை எல்லாம் உடைத்து ஒரு நாள் பாலியல் தொழிலாளியிடம் செல்ல நினைக்கிறான். முடிவில் போவானா போவானா என்ற பதட்டத்தோடு கதையை நகர்த்துகிறார். எதுக்குடா இப்படி பயப்படுற என்று நமக்குள்ளே கேள்விகள் எழும் அளவிற்கான கதை நகர்த்துதல்..

அவன் மனது செல்கிறது. அதை அவன் தடுத்துப் பார்க்கிறேன் முடியவில்லை முடிவில் அந்த பயத்தை உடைத்து சென்றானா?

என்பதை அறிய கோழைக்கதை..

***********

திருமணம் ஆகி 5 வருடம் குழந்தை இல்லாத நிலையில் சலிமாவிடம் அவள் தோழி ஒரு கோயிலைப் பற்றிக் கூறுகிறார். அந்தக் கோயிலுக்குச் சென்று எனக்கு பிறக்கும் முதல் குழந்தையை உங்களிடம் கொடுத்து விடுகிறேன் என்று வேண்டினால் குழந்தை பிறக்கும் என்று கூறுகிறார்.

அந்தக் குழந்தை சிறிய தலையுடன் பிறக்கும் என்று கூறுகிறார். சலிமா வேண்டிக் கொள்கிறார். அது போலவே அவளுக்கு குழந்தை பிறக்கிறது.

கன்னத்தில் கருப்பு நிற மசாசத்துடன். வலியோடும் வேதனையோடும் அந்தக் குழந்தையை அந்தக் கோவிலில் கொண்டு சென்று விட்டு விடுகிறார். ஆனாலும் அந்தக் குழந்தையின் நினைவு அலைக்கழிக்கிறது. திரும்பவும் சென்று அங்கு பார்க்கிறார்.

ஆனால் அந்தக் குழந்தை அங்கு இல்லை. அதன் பிறகு இரண்டு மூன்று குழந்தைகள் பிறக்கின்றன. ஆனாலும் அந்தக் கன்னத்தில் மச்சத்தோடு பிறந்த குழந்தையை மறக்க முடியாத வலியோடும் வேதனையோடும் சுற்றித் திரியும் பொழுது, அந்த ஊருக்கு வித்தை காண்பிக்க வருகிற ஒரு வித்தைக்கார சிறுவனைப் பார்க்கிறாள். அந்த வித்தைக்கார சிறுவன் கன்னத்தில் கருப்பு நிற மச்சத்தோடு இருக்கிறான்.

யாரவன்?.

குழந்தை இல்லை என்பதற்காக முதல் குழந்தையை தருகிறேன் என்று வேண்டிக் கொண்டாலும் எத்தனை குழந்தைகள் பிறந்தாலும் ஒரு குழந்தையின் இழப்பு என்பது ஒரு தாயின் மனதை எவ்வளவு அலைக்கழிப்பை ஏற்படுத்தும் என்று நுட்பமான உளவியலை உணர்ந்து ஒவ்வொரு வரியிலும் வலியையும் வேதனையும் கடத்தி இருக்கிறார் மண்டோ.

*********

தோற்றுக் கொண்டிருப்பவன் எல்லாவற்றையும் ஜெயித்த பிறகு அதையெல்லாம் தொலைத்து விடுவதில் மகிழ்ச்சி அடையும் ஒருவனான கதையின் நாயகன்.

அவன் எப்பொழுதும் ஜெயிப்பதற்கு கஷ்டப்படவே இல்லை.

ஆனால் அதை இழப்பதற்கு கடினமாக உழைக்க வேண்டி இருந்தது. இதை படிக்கும் பொழுது அருணாச்சலம் படத்தில் ரஜினியிடம் கொடுக்கப்பட்ட பணத்தைச் செலவு செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரு நிபந்தனை விதிக்கப்படுகிறது அதை செலவழிக்க ரஜினி படம் நினைவுக்கு வருகிறது.

ஆனால் இந்த கதையின் நாயகனுக்கு எந்த நிபந்தனையும் விதிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் இவர் சம்பாதித்த இலட்சக்கணக்கான பணங்களைத் தொடர்ந்து செலவழித்துக் கொண்டே இருக்கிறார் .அதற்காக எவ்வளவு மெனக்கடல்களையும் செய்வார். ஆனாலும் இவருக்கு செல்வம் குவிந்து கொண்டிருக்கிறது.

தினமும் கண்டிப்பாக 200 ரூபாயை சூதாட்டத்தில் இழந்தே ஆக வேண்டும் என்று என்ற ஒரு கட்டுப்பாட்டை தனக்குள்ளே விதைத்து கொண்டு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

சூதாட்டத்திற்கு போகும் வழியில் ஒரு அசிங்கமான முகத்துடன் கூடிய பாலியல் தொழிலாளி பெண்ணைப் பார்க்கிறார் இனிமேல் நீ இதில் ஈடுபடக்கூடாது நீ சம்பாதிப்பதற்கு மேல் நான் பணம் தருகிறேன் என்று கூறி தினமும் பத்து ரூபாயை அவருக்குக் கொடுக்கிறார்.

ஒரு வாரம் அந்த பெண் அந்த விளக்கிற்கு கீழே வந்து அமரவில்லை ஒரு வாரத்திற்கு பின் வழக்கம்போல தன்னுடைய வாடிக்கையாளர்களை அழைக்கும் இடமான அந்த விளக்கு கம்பத்துக்கு கீழ் வந்து அமர்கிறார். இதைப் பார்த்து எரிச்சல் அடைந்து கோபத்தோடு அவளிடம் சென்று கேட்கிறான்.

அப்பொழுது அந்த பாலியல் தொழிலாளி கைக்காட்டும் இடத்தில் ஏராளமான விளக்குகள் எரிந்து கொண்டிருக்கின்றன.

**************

யாசித் அதை இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்கு பிறகு நடந்த மறைமுகமான யுத்தத்தை பற்றிய கதை.

இந்தியாவிலிருந்து ஆற்று நீரை பாகிஸ்தானுக்கு வர அனுமதிக்க மறுக்கிறார்கள் இந்தியர்கள் என்ற ஒரு செய்தி பாகிஸ்தானுக்குப் பரவுகிறது.

அங்கு இருக்கும் மக்கள் இந்தியாவில் இருக்கும் மனிதர்கள் கொடூரமானவர்கள் என்று பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது ஒரே ஒருவர் மட்டும் அப்படி பேசக்கூடாது எனும்பொழுது அவரை எதிர்த்து அனைவரும் பேசுகிறார்கள்.

அவருடைய மனைவி நிறைமாத கர்ப்பிணியாக இருக்கிறார்.

அவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்கிறது வீட்டிற்கு வந்து குழந்தையைப் பார்த்தவுடன் அந்தக் குழந்தைக்கு யாசித் என்ற பெயர் வைக்கிறார். அந்த யாசிப் அங்கு இருக்கும் புராணக் கதைகளில் வில்லனாக சித்தரிக்கப்பட்ட கதாபாத்திரம்.

பெயரைக் கேட்டதும் மனைவி அதிர்ந்து போக அந்த யாசித் அப்படி இருந்தால் என்ன இந்த ஆசை ஒரு வேலை ஆற்றிலிருந்து நீரை வர வைக்கும் நல்லவனாக இருப்பானோ என்று கூறுகிறார்.

**********

கேள்விக்குறியான கௌரவம் படிக்கும் பொழுது நகைச்சுவை உணர்வு தழும்பி ஓடினாலும் கடைசியாக மீசைக்காக எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டு மீசையை இழந்தவுடன் அவருடைய கௌரவம் முற்றிலும் அழிந்து விட்டதாக நினைப்பது.

மீசை என்பது மம்மது பாய்க்கு வெறும் மயிர் அல்ல அது அவரின் கௌரவம்..

***************

இப்படி இந்த தொகுப்பில் இருக்கும் ஒவ்வொரு கதையைப் பற்றியும் எழுதிக் கொண்டே போகலாம்.

மனித மனங்களின் நுட்பமான உணர்வுகளையும் உளவியல் ரீதியான பல்வேறு சிக்கல்களையும் அந்த சிக்கலுக்குள் மனித மனங்கள் மாட்டிக் கொண்டு விடுபட முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருப்பதையும் வாசிக்கும் பொழுது மண்டோ ஒரு மகத்தான எழுத்தாளர் மட்டுமல்ல ஒரு மகத்தான உன்னதமான மனிதனும் கூட என்பதை உணர முடிகிறது.

குறிப்பாக பெரும்பாலான கதைகளில் விளக்கு வந்து செல்கிறது ஒளி அற்றவர்களின் வாழ்க்கைக்கு வெளிச்சம் வருகிறது.

இந்த விளக்காவது அவர்களின் வாழ்க்கையில் வெளிச்சம் தரும் என்று நினைத்தாரோ என்னவோ.

மனதைக் குத்தி கிழிக்கும் நேரத்தில் தெறித்த ரத்தக்காயங்களால் வரையப்பட்ட ஓவியங்கள் மண்டோ படைப்புகள்.

மொழிபெயர்ப்பு என்று சொல்ல முடியாத அளவிற்கு மிகச் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பு.

வாசிக்க வாசிக்க ஆக்டோபஸ் கரங்களால் கதைகள் நம்மை உள்ளே இழுத்துக் கொள்கின்றன.